Percal - Roberto Goyeneche

Percal…

¿Te acuerdas del percal?

Tenias quince abriles,

anhelos de sufrir y amar,

de ir al centro, triunfar

y olvidar el percal.

Percal…

Camino del percal,

te fuiste de tu casa…

Tal vez nos enteramos mal.

Solo se que al final

te olvidaste el percal.

La juventud se fue…

Tu casa ya no está…

Y en el ayer tirados

se han quedado

acobardados

tu percal y mi pasado.

La juventud se fue…

Yo ya no espero más…

Mejor dejar perdidos

los anhelos que no han sido

y el vestido de percal.

Llorar…

¿Por qué vas a llorar…

¿Acaso no has vivido,

acaso no aprendiste a amar,

a sufrir, a esperar,

y también a callar?

Percal…

Son cosas del percal…

Saber que estás sufriendo

saber que sufrirás aún más

y saber que al final

no olvidaste el percal.

Percal…

Tristezas del percal.

Перкале…

Перкал есіңізде ме?

Сен он бес жаста едің,

азап пен махаббатты аңсау,

орталыққа бару, табысқа жету

және перкалды ұмытыңыз.

Перкале…

калико жолы,

сен үйден кетіп қалдың...

Мүмкін қателескен шығармыз.

Мен мұны соңында ғана білемін

сен перкалды ұмыттың.

Жастық шақ кетті...

Сіздің үйіңіз енді жоқ…

Ал кеше қоқысқа тасталды

олар қалды

тауық

сенің перкалым және менің өткенім.

Жастық шақ кетті...

Мен енді күтпеймін...

Жоғалтқан дұрыс

болмаған сағыныштар

және перкал көйлек.

Жоқтау…

Неге жылайсың...

Сіз өмір сүрген жоқсыз ба

Сүйуді үйренбедің бе,

азап шегу, күту,

және де үндемеу керек пе?

Перкале…

Олар ерекше заттар...

Қиналғаныңды біл

одан бетер қиналатыныңды біле тұра

және мұны ақыр соңында білу

сен перкалды ұмытпадың.

Перкале…

Ерекше қайғы.