Verno pseto - Riblja Čorba

Кад будем матор, никакав и ћелав

Кад не будем вредан пола лоше строфе

Када беле мишеве појурим по столу

Када будем готов, близу катастрофе

Кад не будем вредан по' луле дувана

Кад заглавим негде у последњој рупи

Кад постанем човек са хиљаду мана

Онда буди права, онда ме покупи

Стави ме у топло, полако ме лечи

Читала си како животиње кроте

Лекови нек буду погледи и реци

Исцедићеш ваљда коју кап доброте

Кад опет од мене направиш човека

И када ме спасеш од људи и буке

Остаћу са тобом до краја свог века

Спреман и да лижем со из твоје руке

Имаћеш на крају

Када прође све то

Оно што си хтела

Своје верно псето

Қартайғанда мен таз емеспін

Жартылай жаман шумақтың құны болмағанда

Мен ақ тышқандарды үстелдің үстінен жүгірген кезде

Аяқтағанымда, апатқа жақын

Мен бір түтік темекіге тұрмайтын кезде

Мен соңғы тесікте бір жерде тұрып қалғанда

Мың кемшілігі бар адам болғанда

Олай болса дұрыс бол, сосын мені алып кет

Мені жылытыңыз, мені баяу емдеңіз

Сіз жануарлардың қалай қолға үйрететінін оқисыз

Дәрілер көзқарастар мен сөздер болсын

Жақсылықтың бір тамшысын сығып аларсың деп ойлаймын

Сен мені қайтадан адам еткенде

Ал сен мені адамдар мен шудан құтқарғанда

Мен өмірімнің соңына дейін сенімен бірге боламын

Қолыңызбен жалауға дайын

Сізде соңында болады

Бәрі біткенде

Сіз қалаған нәрсе

Сіздің адал итіңіз