Búsqueda - Pablo Milanés

La niña que se perdió nunca más la conocí

por más que quiero pensar que se parece a ti.

Se fue en la niebla del sur sobre un venado de allá

iban moviendo sus alas rumbo al mar.

La niña que fui a buscar había perdido su luz

la lluvia decoloraba su sonrisa azul, su verde piel

su rostro de papier maché

su cuerpo que prodigaba con su negra fe,

su bella fe de dar amor

sin encontrar un alma que fuera igual.

La niña que regresó se parece a las demás

la esencia de su virtud se me ha quedado allá.

Ella no era la mejor

ni siquiera era feliz

pero era mi niña y siento que se me perdió.

Жоғалған қызды мен оны енді кездестірмедім

Қаншалықты саған ұқсайды деп ойлағым келеді.

Оңтүстік тұманда арғы бұғыға кетті

Олар қанаттарын теңізге қарай жылжытты.

Мен іздеп барған қыздың нұры кетіпті

жаңбыр оның көгілдір күлкісін, жасыл терісін өзгертті

оның папье-маше беті

қара иманымен асқақтаған денесін,

оның сүйіспеншілікті беретін әдемі сенімі

сол бір жанды таппай.

Қайтып келген қыз басқаларға ұқсайды

оның қасиетінің мәні менде сонда қалды.

ол ең жақсы емес еді

Мен тіпті қуанбадым

бірақ бұл менің қызым еді, мен оны жоғалтқандай сезінемін.