Огонёк - Марк Бернес, Никита Владимирович Богословский

С тех пор уж дней прошло немало,

Как наше счастье миновало,

Но огонёк в твоём окне

Горит сегодня, как бывало.

Я позабыл давно дорогу

К тому далёкому порогу,

Но огонёк в твоём окне

Опять зажёг во мне тревогу.

Как эта улица знакома,

Хоть я не помню номер дома,

Но огонёк в твоём окне

Опять, опять напомнил мне

О нашей ласковой весне.

И я иду и вспоминаю,

И дремлет улица ночная,

И огонёк в твоём окне

Горит, горит, не угасая!

Содан бері талай күн өтті,

Біздің бақытымыз қалай кетті

Бірақ сіздің терезеңізде жарық

Бұрынғыдай бүгінде жанып жатыр.

Мен ұзақ уақыт бойы жолды ұмытып кеттім

Сол алыс босағаға

Бірақ сіздің терезеңізде жарық

Менің ішімде тағы да үрей туды.

Бұл көше қаншалықты таныс?

Үй нөмірі есімде болмаса да,

Бірақ сіздің терезеңізде жарық

Тағы да есіме түсірді

Біздің нәзік көктем туралы.

Ал мен барып есіме аламын

Ал түнгі көше ұйықтайды,

Ал терезеңде жарық

Жану, жану, сөнбестен!