Ария Надира - Кипелов

В сиянье ночи лунной её я увидал,

И арфой многострунной чудный голос прозвучал.

В тиши благоуханной лилися звуки те,

И грезы, и желанья пробудились в душе моей.

Звезды в небе мерцали над задремавшею Землей,

И она, сняв покрывало, вдруг предстала предо мной.

О, ночь мечты волшебной… Восторги без конца!

О, где же ты, мечта моя?

Где вы, грёзы любви и счастья?

Прощай, прощай, мечта… Прощай, грёза любви…

Айлы түннің нұрында мен оны көрдім,

Ал ғажайып дауыс көп ішекті арфа сияқты естілді.

Хош иісті тыныштықта солардың дыбыстары

Жан дүниемде армандар мен тілектер оянды.

Ұйқыдағы жердің үстінде аспандағы жұлдыздар жымыңдады,

Ол пердесін шешіп, кенет менің алдымда пайда болды.

О, сиқырлы арман түні ... Шексіз ләззат!

Ой, сен қайдасың, менің арманым?

Қайдасың, махаббат пен бақытты армандайсың ба?

Қоштасу, қоштасу, арман... Қоштасу, махаббат арман...