Lui - Isabelle Boulay

C’est par une journée grise

Dans la route de l'église

Que remontent en moi

Les images de mon passé

Dans ce petit cimetière

Quelque part près de la mer à Gaspé

Je suis là toute seule et fière

Sur la tombe de mon père

Et les souvenirs

Abondent dans mes pensées

Dans ce tout petit village

Construit au bord du rivage

Dans ce beau coin de pays où je suis née

Avec mon père et ma mère

Moi, ma sœur et puis mon frère

Jadis, tous ensemble

Comme on était heureux

Dans cette petite chaumière

Bâtie des mains de mon père valeureux

Par les dures soirées d’hiver

Les plus jeunes assis parterre

Écoutaient ses histoires et contes de fées

Dans le vent et la froidure

Sous nos chaudes couvertures

On n’demandait pas mieux que de l'écouter

Au fond de moi quand j’y pense

Ces moments de mon enfance

Sont scellés à tout jamais dans mes pensées

Quand j’ai besoin de courage

Il m’arrive de retourner m’y abreuver

C’est quelque chose d’immense

Ce sentiment d’appartenance

Que je sens vibrer au plus profond de moi

Même après sa longue absence

Je sens toujours sa présence auprès de moi

Il a mis dans mes bagages

De sa force, de son courage

Dieu sait combien, j’en ai besoin aujourd’hui

Où que je sois dans le monde

Chaque minute, chaque seconde

À tous les instants, je pense encore à lui

C’est quelque chose d’immense

Ce sentiment d’appartenance

Que je sens vibrer au plus profond de moi

Même après sa longue absence

Je sens toujours sa présence auprès de moi

Même après sa longue absence

Je sens toujours sa présence auprès de moi

Бұл сұр күн

Шіркеуге барар жолда

Менің ішімде не болып жатыр

Өткенімнен суреттер

Мына кішкентай зиратта

Гаспедегі теңіз жағасында

Мен мұнда жалғызбын және мақтанамын

Әкемнің бейітінде

Және естеліктер

Менің ойымда толып жатыр

Мына кішкентай ауылда

Жағалаудың шетінде салынған

Туып-өскен елдің осынау әсем жерінде

Әкем мен анаммен

Мен, әпкем, содан кейін ағам

Бұрын бәрі бірге

қандай бақытты едік

Мына кішкентай коттеджде

Қайсар әкемнің қолымен салынған

Қыстың қатал кештері арқылы

Еденде отырған ең кішісі

Оның әңгімелерін, ертегілерін тыңдады

Желде және суықта

Біздің жылы көрпелердің астында

Біз оны тыңдаудан артық сұраған жоқпыз

Мен бұл туралы ойласам, ішім тереңде

Бала кезімнен сол сәттер

Менің ойымда мәңгілік мөрленген

Маған батылдық керек кезде

Кейде сол жерге қайтып ішемін

Бұл үлкен нәрсе

Бұл тиесілілік сезімі

Мен өзімнің терең дірілдегенімді сезінемін

Ұзақ уақыт жоқ болғаннан кейін де

Мен әрқашан оның қасымда болуын сезінемін

Ол менің жүгімді салды

Оның күшінен, батылдығынан

Бүгінгі күні маған қаншалықты қажет екенін бір Құдай біледі

Мен әлемнің қай жерінде болсам да

Әр минут сайын, секунд сайын

Әр сәт сайын мен әлі де ол туралы ойлаймын

Бұл үлкен нәрсе

Бұл тиесілілік сезімі

Мен өзімнің терең дірілдегенімді сезінемін

Ұзақ уақыт жоқ болғаннан кейін де

Мен әрқашан оның қасымда болуын сезінемін

Ұзақ уақыт жоқ болғаннан кейін де

Мен әрқашан оның қасымда болуын сезінемін