Iswind - Dunkelschön

Sah achtsame Schatten, da oben, wo einstmals der Wald begann

Dort war alles leise, verschneit und erstarrt — kein Laut erklang

Doch plötzlich, wie seltsam, verstummte die Stille, die Zeit blieb stehn

Als würde ich träumen wars mir, denn ich sah dort die Wölfe ziehn

Unda Maijeheé, unda Maijeheé

Unda Maijeheé, unda Maijaá

Langsam und lautlos kamen sie dann zu mir herab

Seltsam und süß spürte ich, wie die Einsamkeit in mir starb

Da blieben sie stehen, nur einer kam näher, ich ging hinaus

Sah ihm in die Augen, seltsame Nähe ging von ihm aus

Unda Maijeheé, unda Maijeheé

Unda Maijeheé, unda Maijaá

Iswind stand reglos, so wurde er langsam vom Wolf zum Mann

Ich wollte ihn halten, eins werden mit ihm, als sein Wort erklang:

Ich kann hier nicht weilen, wir Wölfe, wir müssen stets weiterziehn

So blieb ich verlassen, denn Iswind musste dann von mir gehn

Unda Maijeheé, unda Maijeheé

Unda Maijeheé, unda Maijaá

Бір кездері орман басталған жерде ойлайтын көлеңкелерді көрдім

Ол жерде бәрі тыныш болды, қар жауып, мұз қатқан - дыбыс естілмеді

Бірақ кенет, қандай таң қаларлық, тыныштық тынды, уақыт тоқтады

Түс көріп тұрғандай болдым, өйткені қасқырлардың сол жерде жүргенін көрдім

Unda Maijehee, Unda Maijehee

Unda Maijeheé, Unda Maijaá

Содан кейін олар маған ақырын және үнсіз түсті

Біртүрлі және тәтті ішімде жалғыздық өлгенін сезіндім

Сол жерде олар тоқтады, біреуі ғана жақындады, мен шықтым

Оның көзіне қарасам, одан біртүрлі жақындық пайда болды

Unda Maijehee, Unda Maijehee

Unda Maijeheé, Unda Maijaá

Исвинд қимылсыз тұрып, баяу қасқырдан адамға айналды

Мен оны ұстап, онымен бір болғым келді, оның сөзі шырылдаған кезде:

Мен бұл жерде тұра алмаймын, біз қасқырлар, біз әрқашан алға жылжуымыз керек

Сондықтан мен жалғыз қалдым, өйткені Исвинд мені тастап кетуге мәжбүр болды

Unda Maijehee, Unda Maijehee

Unda Maijeheé, Unda Maijaá