Watermark - Art Garfunkel

How delicate the tracery of her fine lines

Like the moonlight lace tops of the evening pines

Like a song half heard through a closed door

Like an old book when you cannot read the writing anymore

How innocent her visage as my child lover lies

Pressed against the rain swept windy windows of my eyes

Like an antique etching glass design

That somehow turned out wrong

I keep looking through old varnish

At my late lover’s body

Caught on ancient canvas

And decaying, disappearing

Even as I sing this song

How secretly and silently my sorrow disappears

You can’t see it with your eyes or hear it with your ears

It’s like a watermark that’s never there and never really gone

I keep looking through old varnish

At my late lover’s body

Caught on ancient canvas

And decaying, disappearing

Even as I sing this song, even as I sing this song

Even as I sing this song

Оның жұқа сызығы қандай нәзік

Кешкі қарағайлардың ай сәулесінің шілтерлі шыңдары сияқты

Жабық есіктен жартысы естілген ән сияқты

Жазбаны енді оқи алмайтын  ескі кітап сияқты

Менің сүйікті балам сияқты оның келбеті қандай кінәсіз

Жаңбырға қарсы басқаннан көзімнің желді терезелер жарады

Антиквариат оюлы шыны дизайны сияқты

Бұл қалай болғанда да дұрыс емес болып шықты

Мен ескі лакпен қараймын

Марқұм ғашықымның денесінде

Ежелгі кенепте түсірілген

Және шіру, жоғалу

Мен бұл әнді айтқанда да

Менің мұңым қалай жасырын және үнсіз жоғалады

Сіз оны көзбен көре алмайсыз немесе құлағыңызбен ести алмайсыз

Бұл ешқашан болмаған және ешқашан кетпейтін су белгісі сияқты

Мен ескі лакпен қараймын

Марқұм ғашықымның денесінде

Ежелгі кенепте түсірілген

Және шіру, жоғалу

Мен бұл әнді ән айтсам да, мен де осы әнді ән айтамын

Мен бұл әнді айтқанда да