Пацаны - Александр Дюмин

В Донбассе я родился и в Горловке я рос,

Вот, помню, оступился — этап меня унёс.

А было нас немного, всего лишь восемь харь,

Вот впереди Артёмовск.

Тюрьма, шпану встречай.

Чифир, пайка и баланда встретили ребят,

Не прошло и полнедели — карцер родный брат.

Не останемся в долгу перед режимом мы,

Эй, бродяги, веселитесь — всадим кипиш мы.

Пацаны, пацаны, вы пацанчики,

И не спится участковому в кичманчике,

Где понты там и менты, а менты всегда хитры

Закрутили, суки, руки вертухайчики.

Нас урки воспитали и мы не подвели,

С понятиям нормально мы все по жизни шли.

Конечно не спортсмены, но духу не унять,

Коль пред тобою стукачок, то нужно, блин, стрелять.

Время пролетело и на свободе мы.

Родные терриконы, свои все пацаны.

Посёлочек Октябрьский, я по тебе скучал,

А где ж моя гитара?

Встречай, родной пивбар.

Шахтёры все в печали — зарплату не дают,

И мужики скучают, но всё же водку жрут.

Бывает, подерутся, кого-то замочат,

Вот так и жизнь проходит, и чалятся опять.

А нам же шевелиться начертано судьбой,

В забой нас не загонишь, забой пока постой.

Рабочие нардишки, картишки в рукавах,

А лох всегда найдётся — полмира в дураках.

Пацаны, пацаны, вы пацанчики,

И не спится участковому в кичманчике,

Где понты там и менты, а менты всегда понты.

Заломали падлы, руки, вертухайчики.

Пацаны, пацаны, вы пацанчики,

И не спится участковому в кичманчике,

Где понты там и менты, а менты всегда менты

Закрутили суки руки, вертухайчики.

Оба-на.

Заломали, суки, руки вертухайчики.

Атас!

Мен Донбасста тудым, Горловкада өстім.

Міне, есімде, сүріндім – сахна мені алып кетті.

Бізде аз болды, бар болғаны сегіз кружка,

Міне, алда Артемовск.

Түрме, панктармен танысыңыз.

Чифир, дәнекерлеу және груель жігіттермен кездесті,

Жарты апта да өтпеді – жазалау камерасы өз ағам.

Режимге қарыз қалмаймыз,

Ей, қаңғыбастар, көңіл көтеріңдер – біз кипішті екеміз.

Жігіттер, ұлдар, сендер ұлдар,

Ал кичманчиктегі учаскелік полицей ұйықтамайды,

Көрсету бар жерде полицейлер бар, менттер әрқашан айлакер

Бұрылған, қаншықтар, қолдар vertuhaychiki.

Үркі бізді өсірді, біз де қалдырмадық,

Қалыпты ұғымдармен біз бәріміз өмірден өттік.

Әрине, спортшылар емес, рухты тыныштандыру мүмкін емес,

Егер алдыңызда бір сұмдық болса, онда сізге, қарғыс атсын, ату керек.

Уақыт зымырап өтіп, біз бос болдық.

Отандық қалдықтар үйінділері, барлық ұлдар.

Октябрьский ауыл, мен сені сағындым,

Менің гитарам қайда?

Танысыңыз, туған пивбар.

Шахтерлердің бәрі мұңды - олар жалақы бермейді,

Ал еркектер жалықса да, арақ ішеді.

Кейде олар ұрысады, біреуді өлтіреді,

Өмір осылай өтеді де, олар қайта айналып жүреді.

Ал біз тағдырдың жазуымен көшеміз,

Бізді қасапханаға апара алмайсың, союды күт.

Жұмыс нардистері, жеңдердегі карталар,

Әрқашан сорғыш болады - әлемнің жартысы суықта.

Жігіттер, ұлдар, сендер ұлдар,

Ал кичманчиктегі учаскелік полицей ұйықтамайды,

Көрсету бар жерде полицейлер бар, ал полицейлер әрқашан өзін көрсетуші.

Жараланған бейбақтар, қолдар, вертухайчики.

Жігіттер, ұлдар, сендер ұлдар,

Ал кичманчиктегі учаскелік полицей ұйықтамайды,

Көрсеткіштер бар жерде полицейлер бар, ал менттер әрқашан полицейлер

Twisted қаншық қолдары, vertuhaychiki.

Екеуі де.

Сынған, қаншықтар, қолдар vertuhaychiki.

Атас!