Hay Siempre un Sentimiento Muerto en un Corazón Roto - Porta

Todo ha cambiado desde el dia que entraste en mi vida,

más cuando te fuiste, que quise abandonar la partida,

estoy presente sin futuro, que es duro hijo de por norma,

la vida no es más que una histora de mierda demasiado corta,

a veces pienso y quisiera no haber nacido nunca (por que),

las penas me hundieron en un mar que se desborda,

y he tragado ya, demasiada agua salada,

no soy nada para el mundo, el mundo para mí no es nada.

Pense en quitarme la vida, pero no hubo coraje,

antes era un chaval cobarde aunque sin huevos pa' cortase,

me avergüenzo de mis pensamientos de personas débiles,

mentes frágiles,

se rompen al entrar en contacto con miles de momentos duros,

momentos que estas en apuros,

lloras con disimulo al perder lo que tanto duro,

quieres volver a tener lo que no es tuyo,

aceptar con orgullo,

con un puño cerrao golpes demuestran tu dolor,

ganas de llorar de llenar el vacio que tu dejaste,

en mi interior queda dolor, odio y amor me enamoraste

y me perdiste por dejarme marchar,

tras machacar mis sentimientos QUE NO PARAN DE LLORAR.

Ya!

No confio, ni creo en nada por tu culpa.

Tu!

Nunca sentiras lo que yo senti por tí NUNCA!

Creí en el infinito, por una vez en vida,

y ví como su fin llegaba, abría mucho más mi herida.

Querida esta es mi despedida para tí,

que odia hasta mi odio,

JODER POR QUE TE CONOCÍ!!

Soy feliz, pero es que eso solo dura unos segundos,

que sepas que para este niño:

Fuiste mucho más que un mundo.

Te guardo en esta caja musical de mis recuerdos,

casa uno de los momentos, de imagenes que se han muerto,

mi cuerpo, se siente vacio y solo,

sin sentimientos muertos en este corazón roto.

Hay cosas que se pierden y no encuentras un por qué,

hay obstaculos (hay obstaculos) que pueden hacerte caer,

hay momentos en que te entran ganas de abandonar todo,

hay siempre un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay un sentimiento muerto en mi organo vital,

mi corazón roto recluso en una caja musical,

olvidar es engañarse a uno mismo NO TE MIENTAS

tengo la esperanza de ver si mi corazón despierta.

Pese a todo hay que avanzar en este lado del cristal,

en el cual estaría solo alejado de todo el mal,

todos (todos), todos tenemos una historia que contar

y también un cuento casi perfecto pero con final,

buscas evadirte con tus vicios,

yo tengo sueños, pesadillas en las que me asfixio.

Desde aquel día, busco tus besos en fantasía,

diría que la pena fluye en esta melodía,

junto a mi voz, sin ganas, muerta por soledad,

aún recuerdo aquel adiós, aquel adiós con frialdad.

Seré daltonico?

Pues que ahora todo es de distinto color,

no puedo dormir por las noches, por miedo se perdio el amor,

ahora bago sin respuestas, sin esperanza y sin fe,

es así de triste pero también cierto es el ayer,

es el pasado recordado en el presente,

quiero un futuro alejado del miedo y del daño que hace la gente,

y es normal que me sienta atado como un prisionero,

si nunca he visto la luz en esta celda ¡PERO QUIERO!

Dejadme en paz no quiero vuestra falsa compasión,

la superficialidad de la gente amarga mi corazón,

que sigue latiendo, pero sin sentido.

A veces quiero recordar, llorar por lo que ya he vivido,

pero no, no quiero mas esperiencias amargas

para ti son paranoias, pero para mi son cargas

con las que no puedo cargar,

siento no poder soportarlo,

se van juntando las cosas sin embargo sigo andando.

Buscando mi camino, quien habra escrito mi destino,

quien lo haya hecho es un cabronazo,

no creo en seres divinos,

eso no existe, la magia acaba por ser truco.

Yo ya estoy desepcionado con la vida que me tocó.

No tengo una, tengo mil espinas clavadas,

ya no puedo hacer nada no creo en cuentos de hadas.

No digo que sea para siempre,

digo que es ahora,

porque cuando estoy mal pasan mas lentas las horas.

La melancolía me ayudó ha sacarlo todo fuera,

la furia que estaba dormida dentro ya no la controlo.

Ojalá pudiera, olvidarme de que existo,

tuve ganas de volver a ser (yo) eso se desvanecio,

que me esta pasando, tengo un diablo y quiere salir,

y dejar a un lao mi cuerpo que no para de sufrir.

Hay cosas que se pierden y no encuentras un por qué,

hay obstaculos (hay obstaculos) que pueden hacerte caer,

hay momentos en que te entran ganas de abandonar todo,

hay siempre un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay un sentimiento muerto en mi organo vital,

mi corazón roto recluso en una caja musical,

olvidar es engañarse a uno mismo NO TE MIENTAS

tengo la esperanza de ver si mi corazón despierta.

Latía mascara una cara se esconde en su caparazón,

el presente es tu pasado deformado en tu corazón,

fotos rotas, recuerdos muertos perduran tu memoria.

Sin escapatoria aun rondan recuerdos de pena y gloria

y es que quiero olvidar tantas cosas,

pero cuesta tanto,

son espinas que atraviesan y te hacen recordar llantos,

quiero olvidar, quiero dormir, para no despertar,

hallar un bienestar infinito DEJADME DESCANSAR

Por fin (por fin) mi fin se encuentra ya cerca,

por que quiero llevarte pero en una imagen muerta,

en el olvido, guardo tu foto y tus cartas vacias,

llenas de palabras, que tan solo mentían.

Y es que mi cuento de hadas,

se perdió en la soledad,

en un triste silencio en un mar que me quiere ahogar,

una llama que se quiere apagar,

un recuerdo roto,

tus fotos son sentimientos muertos que ya no noto.

Me pregunto por qué te recuerdo?

Si quiero olvidarte.

Por qué te lo dí todo y tu dejaste de amarme.

A veces sigo preguntandole a mi subconciente,

por que en el fondo sé que hay una parte de mí que me entiende.

Para mí fue como una muerte lenta y muy dolorosa.

De entre todas las rosas negras eras la mas hermosa.

Osaste entrar en un ser practicamente impenetrable,

y te marchaste con un corazón que no era de nadie.

Hay cosas que se pierden y no encuentras un por qué,

hay obstaculos (hay obstaculos) que pueden hacerte caer,

hay momentos en que te entran ganas de abandonar todo,

hay siempre un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay un sentimiento muerto en mi organo vital,

mi corazón roto recluso en una caja musical,

olvidar es engañarse a uno mismo NO TE MIENTAS

tengo la esperanza de ver si mi corazón despierta.

He aguantado tantas cosas que ni tú te lo imaginas.

Este ser ya se margina, se marchita

y no quiere pasar de página,

la magia es lastima en mi corazón,

con penas ya sombrias las que hacen aumentar mi dolor,

olvidar es querer engañar a tu mismo ser,

abre los ojos e intenta ver más allá de lo que quieres ver.

Amar es queres por encima de cualquier otra cosa,

saber que la persona se sienta especial en una historia,

fantasiosa.

Principio del final de mi recuerdo,

abra un hedén marchito trás el cristal.

Me siento muerto!

Recuerdo aquel quizá, aquel último adiós,

quiero borrar de mi mente lo que este cuerpo sufrió.

La ignorancia hace la felicidad, dicen los sabios,

quiero recordar tus labios y olvidar aquel adiós,

aunque el olvido sea una trampa para engañarse a sí mismo.

Al morir mis sentimientos lanzé el corazón al abismo,

me pregunto: A quien le importo y quien me recordará?

cuando mi fin se me lleve mi historia se llevará,

ya murió ese sentimiento al romperse mi corazón,

estoy harto mi vida está en peligro de extincion!

No bombea sangre ni late, no tiene sentido,

por qué sigo el camino si ya murió mi destino.

Tu historia, por qué me dejaste escapar?

Recuerdo cada noche el día en que me dejaste marchar.

Pero tú me separaste de tus brazos,

y ahora sientes la tristeza como yo ya sentí tu rechazo.

Los tiempos cambian lentamente,

pero olvidar no es facil,

por qué tan fuerte esa carga, si en la caja ponía fragil?

Era como un niño pequeño,

recuerdo tu dulce aroma,

sufrió mi corazón y por tu culpa ahora está en coma.

Olvidar es engañarse, el corazón ya no lo noto,

porque siempre hay un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay cosas que se pierden y no encuentras un por qué,

hay obstaculos (hay obstaculos) que pueden hacerte caer,

hay momentos en que te entran ganas de abandonar todo,

hay siempre un sentimiento muerto en un corazón roto.

Hay un sentimiento muerto en mi organo vital,

mi corazón roto recluso en una caja musical,

olvidar es engañarse a uno mismo NO TE MIENTAS

Sigo cantándole a mi corazón a ver si despierta.

A ver si despierta…

A ver si despierta…

Сен менің өміріме кірген күннен бері бәрі өзгерді,

Сіз кеткен кезде мен ойыннан кеткім келді,

Мен болашақсыз бармын, бұл қиын, ереженің ұлы,

Өмір деген тым қысқа әңгіме,

Кейде ойлаймын және ешқашан туылмасам деп тілеймін (өйткені),

Қайғылар мені толып жатқан теңізге батырды,

мен тұзды суды көп жұтып қойдым,

Мен әлем үшін ештеңе емеспін, мен үшін әлем ештеңе емес.

Мен өмірімді алуды ойладым, бірақ батылдық болмады,

Бұрын ол қорқақ бала еді, өзін кесетін доптары болмаса да,

Мен әлсіз адамдар туралы ойыма ұяламын,

нәзік саналар,

олар мыңдаған қиын сәттермен байланыста болған кезде үзіледі,

қиналған сәттер,

Қатты нәрседен айырылғанда жасырын жылайсың,

сенікі емес нәрсені қайта алғың келеді,

мақтанышпен қабылдайды

жұдырықпен немесе жұдырықпен ауырсынуыңызды көрсетеді,

Сен қалдырған олқылықты толтыру үшін жылағым келеді,

Менің ішімде ауырсыну, жек көрушілік және махаббат бар, сен мені ғашық еттің

және сен мені жібергенім үшін мені жоғалттың,

ЖЫЛАМАУДЫ ТОҚТАТПАЙТЫН сезімдерімді басып кеткен соң.

Қазірдің өзінде!

Мен сенің кесіріңнен ештеңеге сенбеймін, сенбеймін.

Сіз!

Менің саған деген сезімімді сен ешқашан сезбейсің ЕШҚАШАН!

Мен өмірімде бір рет шексіздікке сендім,

Мен оның ақыры қалай болғанын көрдім, бұл менің жарамды әлдеқайда ашты.

Қымбаттым бұл менің сенімен қоштасуым,

Менің жек көретінімді кім жек көреді,

МЕН СЕНІ КЕЗДЕСТІГІМІЗГЕ АЛЛА!!

Мен бақыттымын, бірақ бұл бірнеше секундқа созылады,

Сіз бұл бала үшін мынаны білесіз:

Сіз әлемнен әлдеқайда көп едіңіз.

Мен сені естеліктерімнің осы музыкалық қорабында сақтаймын,

қайтыс болған бейнелердің бір сәтін үйге,

Менің денем бос және жалғыз сезінеді

Бұл жаралы жүректе өлі сезім жоқ

Жоғалған нәрселер бар, себебін таба алмайсың,

сізді құлатуы мүмкін кедергілер бар (кедергілер бар),

Сіз бәрін тастап кеткіңіз келетін кездер болады,

Жарылған жүректе әрқашан өлі сезім болады.

Өмірлік маңызды мүшемде өлі сезім бар,

Менің жараланған жүрегім музыкалық қорапта,

ұмыту – өзіңді алдау

Жүрегім оянады ма деп үміттенемін.

Бәріне қарамастан, біз әйнектің осы жағында алға жылжуымыз керек,

Онда мен барлық жамандықтан жалғыз болар едім,

Барлығымыздың (бәріміздің), бәріміздің айтатын әңгімеміз бар

сонымен қатар тамаша оқиға, бірақ аяқталуы бар,

Сіз жамандықтарыңызбен құтылуға тырысасыз,

Менде армандар бар, тұншықтыратын түндер.

Сол күннен бастап мен сенің сүйістеріңді қиялдан іздеймін,

Бұл әуенде мұң бар дер едім,

дауысымның қасында, құлықсыз, жалғыздықтан өліп,

Сол қоштасу, салқын қоштасу әлі есімде.

Мен түс соқырмын ба?

Енді бәрі басқа түсті,

Түнде ұйықтай алмаймын, махаббат жоғалып кетті деп қорқып,

Енді мен жауапсыз, үмітсіз және сенімсіз жүремін,

бұл өте өкінішті, бірақ бұл да рас, бұл кеше,

өткен шақ қазір еске түседі,

Мен қорқыныш пен адамдар жасайтын зияннан алыс болашақты қалаймын,

және өзімді тұтқын сияқты байлап алғаным қалыпты жағдай,

егер мен бұл камерадағы жарықты ешқашан көрмесем, БІРАҚ МЕН КЕЛЕДІ!

Мені жалғыз қалдыршы мен сенің жалған жанашырлығыңды қаламаймын,

адамдардың үстірттігі жүрегімді ауыртады,

бұл ұрып-соғады, бірақ мағынасы жоқ.

Кейде есіме алғым келеді, өмір сүргенім үшін жылағым келеді,

бірақ жоқ, мен бұдан да ащы тәжірибені қаламаймын

сен үшін олар паранойя, ал мен үшін олар ауыртпалық

онымен мен көтере алмаймын,

Мен шыдай алмаймын кешіріңіз

заттар жиналып жатыр, бірақ мен жүре беремін.

Жолымды іздеп, тағдырымды кім жазған,

мұны кім істесе де, бейбақ,

Мен құдайға сенбеймін,

бұл жоқ, сиқырдың соңы қулыққа айналады.

Маған тиген өмірден көңілім қалды.

Менде жоқ, мың тікен қадалған,

Мен енді ештеңе істей алмаймын, ертегіге сенбеймін.

Мәңгі деп айтпаймын,

Мен қазір айтамын

Өйткені мен ауырған кезде сағаттар баяу өтеді.

Меланхолия маған бәрін шығаруға көмектесті,

Ішінде ұйықтап жатқан ашу енді оны басқара алмады.

Мен бар екенімді ұмытсам деп едім

Мен жоғалып кеткен қайтадан (мен) болғым келді,

Маған не болып жатыр, менде шайтан бар, ол шыққысы келеді,

және азапты тоқтатпайтын денемді таста.

Жоғалған нәрселер бар, себебін таба алмайсың,

сізді құлатуы мүмкін кедергілер бар (кедергілер бар),

Сіз бәрін тастап кеткіңіз келетін кездер болады,

Жарылған жүректе әрқашан өлі сезім болады.

Өмірлік маңызды мүшемде өлі сезім бар,

Менің жараланған жүрегім музыкалық қорапта,

ұмыту – өзіңді алдау

Жүрегім оянады ма деп үміттенемін.

Маскарад оның қабығына жасырылған бетті ұрды,

бүгін - сенің жүрегіңде бұрмаланған өткенің,

сынған фотосуреттер, өлі естеліктер жадыңызда қалады.

Қашып кетпей, қайғы мен даңқ туралы естеліктер әлі күнге дейін еленеді

мен көп нәрсені ұмытқым келеді,

бірақ бұл өте қымбат

Олар көз жасын еске түсіретін тікенектер,

Ұмытқым келеді, ұйықтағым келеді, оянбас үшін,

шексіз әл-ауқат табыңыз

Ақырында (соңында) менің ақырым жақын,

өйткені мен сені алғым келеді, бірақ өлі бейнеде,

Мен сіздің суретіңізді және бос хаттарыңызды ұмытып қалдым,

сөздерге толы, бұл тек өтірік.

Бұл менің ертегім,

жалғыздықтан адасып,

Мені суға батырғысы келетін теңіздегі қайғылы тыныштықта,

сөндіргісі келетін жалын,

бұзылған есте сақтау,

Сіздің фотоларыңыз мен енді байқамайтын өлі сезімдер.

Қызық, неге сені есіме түсірдім?

Сені ұмытқым келсе.

Өйткені мен саған бәрін бердім, ал сен мені сүюді доғардың.

Кейде мен санамнан сұраймын,

өйткені мен ішімде мені түсінетін бір бөлігім бар екенін білемін.

Мен үшін бұл баяу және өте азапты өлім сияқты болды.

Қара раушан гүлдерінің ішінде ең сұлуы сен едің.

Сіз іс жүзінде өтпейтін болмысқа кіруге батылдыңыз,

ал сен ешкімге тиесілі емес жүрекпен кетіп қалдың.

Жоғалған нәрселер бар, себебін таба алмайсың,

сізді құлатуы мүмкін кедергілер бар (кедергілер бар),

Сіз бәрін тастап кеткіңіз келетін кездер болады,

Жарылған жүректе әрқашан өлі сезім болады.

Өмірлік маңызды мүшемде өлі сезім бар,

Менің жараланған жүрегім музыкалық қорапта,

ұмыту – өзіңді алдау

Жүрегім оянады ма деп үміттенемін.

Мен сен тіпті елестете де алмайтын көп нәрсені бастан кешірдім.

Бұл болмыс қазірдің өзінде маргиналданған, ол қурап қалады

және бетті аударғысы келмейді,

сиқыр менің жүрегімде аянышты,

Менің ауырсынуымды арттыратын мұңды қайғылармен,

ұмыту - өзіңді алдағысы келеді,

көзіңізді ашыңыз және көргіңіз келетін нәрсені көруге тырысыңыз.

Сүйіспеншілік - бәрінен де артық қалау,

адам оқиғада өзін ерекше сезінетінін біле отырып,

қиялшыл

Есімнің соңы басы,

әйнек артындағы қурап қалған қоршауды ашыңыз.

Мен өлі сияқтымын!

Менің есімде, мүмкін, бұл соңғы қоштасу,

Мен бұл дененің азап шеккенін санамнан өшіргім келеді.

Надандық бақыт әкеледі дейді дана,

Мен сенің ерніңді есіме түсіргім келеді және бұл қоштасуды ұмытқым келеді,

ұмытшақтық өзін алдаудың тұзағы болса да.

Сезімім өлгенде жүрегімді тұңғиыққа лақтырдым,

Ойланамын: Мені кім ойлайды, кім мені еске алады?

менің соңым келгенде, менің оқиғам өтеді,

Менің жүрегім жараланған кезде бұл сезім өлді,

Мен шаршадым өмірім жойылып кету қаупінде!

Ол қан айдамайды немесе ұрмайды, мағынасы жоқ,

Тағдырым өліп кеткен болса, неге жолға түсемін?

Сіздің әңгімеңіз, неге мені тастап кеттіңіз?

Сен мені жіберген күнді әр түн есіме түсіремін.

Бірақ сен мені құшағыңнан бөлдің,

енді мен сенен бас тартуды сезінгендей, сен де мұңды сезінесің.

Уақыт баяу өзгереді

бірақ ұмыту оңай емес

Егер қорап нәзік деп айтса, бұл жүк неге күшті?

Мен кішкентай бала сияқты едім,

Сенің тәтті иісің есімде

Менің жүрегім ауырып, сенің кесіріңнен қазір комада жатыр.

Ұмыту - алдау, мен енді жүректі байқамаймын,

өйткені жаралы жүректе әрқашан өлі сезім болады.

Жоғалған нәрселер бар, себебін таба алмайсың,

сізді құлатуы мүмкін кедергілер бар (кедергілер бар),

Сіз бәрін тастап кеткіңіз келетін кездер болады,

Жарылған жүректе әрқашан өлі сезім болады.

Өмірлік маңызды мүшемде өлі сезім бар,

Менің жараланған жүрегім музыкалық қорапта,

ұмыту – өзіңді алдау

Оянады ма деп жүрегіме ән айтамын.

Көрейік, оянады ма...

Көрейік, оянады ма...