Winterblut - Siegfried

Mondlicht lauert im Geäst

Bricht funkelnd sich im Schnee

Ich breite meine Arme aus

Mich küsst die Schmerzensfee

Ein heisser Hauch von dünnem Stahl

Und Rot verschlingt das Weiss

Ein Gruß hin in die Anderswelt

Mein Atem geht ganz leis

Es wird kalt… so kalt…

Ganz langsam gleitet federleicht

Mein Geist zum Sternenzelt

Mein Herz verlacht mit Flügeln fein

Den ganzen Schmerz der Welt

Der Winter bettet meinen Leib

In weissem Tuch zum Grab

Wohlig schwarz gefriert mein Blut

An jenem schönen Tag

Es ist so kalt… so kalt…

Ай сәулесі бұтақтарда жасырынып жатыр

Қарда жарқыраған сынықтар

Мен қолымды жайдым

Қайғы пері мені сүйеді

Жұқа болаттың ыстық иісі

Ал қызыл ақты жейді

Басқа әлемге сәлем

Менің тынысым өте тыныш

Күн суытып барады... өте суық...

Қауырсындай жеңіл өте баяу сырғанайды

Рухым жұлдызды аспанға

Менің жүрегім қанаттарымен әдемі күледі

Дүниедегі барлық азап

Қысқы төсек денемді

Қабірге ақ матамен

Менің қаным қара болып қатып қалады

Сол әдемі күнде

Бұл өте суық ... өте суық ...