Цветы - Шмели

Втянула земля душеньку,

Последнюю хорошую,

А небо возмутилося,

Дождями и порошею.

Мол, где же справедливость та,

Ведь я краса небесная,

А ты земля вся чёрная,

Червивая телесная.

Лишь цветы тянулись до звезды,

Смертельной красоты.

Упали звёзды гордые,

Жанға жер тартты,

Соңғы жақсылық

Ал аспан ашуланды,

Жаңбыр мен ұнтақ.

Әділдік қайда деген сияқты

Өйткені мен аспанның көркімін,

Ал сен бүкіл қара жерсің,

Құртты дене.

Жұлдызға гүлдер ғана жетті,

Өлім сұлулығы.

Мақтанған жұлдыздар құлады