Nada Que Perder - Sharif

Dime que es un rey para un mendigo, que es la suerte

Que es la ley, que es el destino

Que es lo divino pal que vive en el alambre

Si la bendita fe no quita el hambre…

Dime como se mide la vida y el infinito

Dime que es la justicia, cuando sobrevivir es un delito

Dime si sabes cómo silenciar el grito

Que se posa en mi garganta igual que un pájaro maldito…

Aprendí a vivir sin miedo, a cantar con furia

A limpiarme las lágrimas con la lluvia

Ya desde niño con el hambre como escuela

El mundo de recreo y la calle bajo mi suela

Y no aprendí en el diccionario que quiere decir respeto

El barrio entero tuve de alfabeto

De mí papá nunca jamás tuve noticia

Así que tuve que aprender a, aprender sin su caricia

Y yo crecí corriendo como potro sin establo

En un hombro Dios y en otro el diablo

Quemando el presente, luchando a diario

Con sangre impaciente, esperando que llegue lo extraordinario…

Y el barrio fue mi ruedo, la calle el juego

Donde niños se hacen hombres, a sangre y fuego

Y es justo luego cuando empiezas a entender

Que si no se tiene nada ya no hay nada que perder

Traemos malas noticias

Nuestra propia justicia

No tenemos bandera

Vivimos a la espera de un milagro que no llega

Dime que es lo blanco y que es lo negro

Que es lo sano, que es lo malo, que es lo bueno

Pa que rezar si nunca se cumplen los planes

¿dónde está el milagro de los peces y los panes?

Vamos dime, como llenas las horas de estío

Cuando el hastío y el frio dejan tu pecho vacío

Dime si está seco el rio, dime si queda inocencia

En esta sociedad donde todo es apariencia

Aprendí que nadie nace ni asesino ni culpable

Pero el destino a veces es un miserable

Suave y amable pone la miel en tu boca

Luego se equivoca y te mata cuando no toca

Señoría, no espere que le pida perdón

No es rebeldía, es poesía por compasión

Si todavía, no hay culpa sin redención

Yo tengo la sangre fría pero ardiendo el corazón

Porque crecí como las flores salvajes en las esquinas y en el barro

Llevando un carro lleno de ruinas

Pero feliz, sabiendo que la flor tiene raíz

Cuidando los detalles en las calles, el matiz…

Que descubre lo valioso en la balanza

Nada es más peligroso que un hombre sin esperanza

Tan solo somos agua en el molino

Hijos de las estrellas y del polvo del camino

Қайыршыға патша не, бақыт деген не, айтшы

Заң деген не, тағдыр деген не

Сымда өмір сүретін құдай папасы қандай

Егер берекелі иман аштықты кетірмесе...

Өмір мен шексіздік қалай өлшенетінін айтыңызшы

Әділдік деген не, аман қалу қылмыс болған соң айтшы

Айқайды қалай басуға болатынын білсеңіз айтыңыз

Бұл қарғыс атқан құс сияқты менің тамағымда қонады ...

Мен қорықпай өмір сүруді, ашумен ән айтуды үйрендім

Көз жасымды жаңбырмен сүрту үшін

Мектептегі аштықпен бала кезімнен

Демалыс әлемі мен табанымның астындағы көше

Ал құрмет дегенді сөздіктен түсінбедім

Менде бүкіл аудан әліпби ретінде болды

Мен әкемнен ешқашан естімегенмін

Сондықтан мен оның қолын тигізбестен үйренуге, үйренуге тура келді

Ал мен қорасы жоқ құлындай жүгіріп өстім

Бір иығында Құдай, екіншісінде шайтан

Сыйлықты өртеу, күнде күресу

Төзімсіз қанмен, төтенше жағдайды күтумен ...

Ал маңай менің аренам, көше ойыным болды

Ұлдар қан мен от арқылы адамға айналады

Дәл сол кезде түсіне бастайсың

Егер сізде ештеңе болмаса, жоғалтатын ештеңе жоқ

жаман жаңалық әкелеміз

өз әділдігіміз

бізде ту жоқ

Біз келмейтін ғажайыпты күтіп өмір сүреміз

Ненің ақ, ненің қара екенін айт

Ненің сау, ненің жаман, ненің жақсы

Жоспарлар ешқашан орындалмаса, неге дұға ету керек?

балық пен нанның кереметі қайда?

Айтшы, жазғы уақытты қалай толтырасың?

Зерігу мен суық кезде кеудеңізді бос қалдырыңыз

Өзен құрғаса айт, жазықсыз қалды ма айт

Бұл қоғамда бәрі сыртқы көріністе

Ешкім тумысынан қанішер немесе кінәлі болып келмейтінін білдім

Бірақ тағдыр кейде бейшара

Жұмсақ және нәзік балды аузыңызға салады

Сосын ойын ойнамай жатып сені өлтіреді

Құрметті мырза, кешірім сұраймын деп күтпеңіз

Бұл бүлік емес, бұл жанашырлықтан шыққан поэзия

Әлі де болса, өтеусіз кінә жоқ

Менің қаным суық, бірақ жүрегім күйіп тұр

Өйткені мен бұрышта, балшықта жабайы гүлдердей өстім

Үйінділерге толы вагонды алып бара жатыр

Бірақ гүлдің тамыры бар екенін біліп, бақытты

Көшелердегі егжей-тегжейлерге, нюанстарға қамқорлық жасау ...

Таразыдағы құндылықты кім ашады

Үмітсіз адамнан қауіпті ештеңе жоқ

Біз диірмендегі жай ғана сумыз

Жұлдыздардың балалары мен жолдың шаңы