Dorian Gray - Sharif, Accion Sanchez

Tengo treinta y cuatro, y soy feliz a veces

Si vas a quererme, nena, piénsatelo bien

Porque vivo con mi gato, no creo en los jueces

Llevo tatuajes que no están sobre la piel

Mira, a veces me emborracho, prendo fuego al templo

Huyo del amor igual que de la policía

Vivo en lo que tacho, no soy buen ejemplo

Pero los míos saben que soy buena compañía

Antes de hablar escucho, antes de morir vivo

Puede que alguna noche haya dormido en tu portal

No suelo escribir mucho, pero siempre que escribo

Me gusta que mi verso se clave como puñal

Nena, yo soy alfarero, lo saben mis manos

En mis ojos, enero, pero en el alma, verano

A veces soy feliz a lomos de un verso indomable

Y otras veces mi piel es un lugar inhabitable

Pero vivo con lo puesto y me acuesto con el alba

Mi madre ya me dijo: «Hijo, fumas demasiado»

No tengo respuestas, tengo ojeras malva

Humo en el pulmón y un corazón desordenado

Pero estoy de madrugada

Escribiendo a escondidas

Con las manos manchadas de preguntas y de vida

Estoy en la cornisa, brindando mientras fumo

Pa' engañar al miedo con la risa y al hambre con el humo

Y es

Una vida, una muerte, un te quiero, un corazón titiritero

Una luna amarilla, un lapicero

Una sola cerilla para hacer arder al mundo entero

Una mentira, una verdad

Una juventud, una luz y una oscuridad

Yo solo tengo mi verdad

Pero una palabra bastará

Tengo treinta y cuatro, a veces sonrío

No voy a engañarte, lo que soy es lo que ves

Porque vivo con mi gato, mato por los míos

Y no creo en más milagros que llegar a fin de mes

Tengo los pies en el suelo, vuelo si me apetece

Y a veces confundo tu vientre con un altar

Tu coño no es el cielo, pero se le parece

Y solamente ahí yo me arrodillo pa' rezar

Nena, yo amo la escritura, y el sexo sin censura

Y apurar el veneno de la copa de cristal

Vivo en lo que tacho, y a veces me emborracho

Y suelo llegar tarde hasta a mi propio funeral

Me gusta quemar mis huellas, vivir navegando

Recoger de día lo que siembro por las noches

Romper las botellas, escribir mezclando

El silencio de las estrellas con el ruido de los coches

Y aunque sepa dónde estoy, nena, soy un inseguro

Nunca me gustó seguir por el camino recto

Si vas a quererme, piénsatelo mucho

Te juro que mi amor sabe ser puro y no perfecto

Pero estoy de madrugada, escribiendo a escondidas

Con las manos manchadas de preguntas y de vida

Estoy en la cornisa, brindando mientras fumo

Pa' engañar al miedo con la risa y al hambre con el humo

Y es

Una vida, una muerte, un te quiero, un corazón titiritero

Una luna amarilla, un lapicero

Una sola cerilla para hacer arder al mundo entero

Una mentira, una verdad

Una juventud, una luz y una oscuridad

Yo solo tengo mi verdad

Pero una palabra basta

Pa' poder llenar la inmensidad

Yo quería crecer regando las raíces con tequila

Tener la versatilidad del Nestakilla

Llegar al próximo bar antes que cierre

Y probar a robarle algunos versos al Ceerre

Yo quería, ser el mesías como el Foyone

Hacer que mi dios y que mi diablo se perdonen

Y luego conseguir hacerme un tema entero

Con la compleja sencillez del Canserbero

Мен отыз төрттемін, кейде қуанамын

Егер мені сүйетін болсаң, балам, ойлан

Мен мысығыммен тұратындықтан, судьяларға сенбеймін

Менің теріде жоқ татуировкасы бар

Қараңызшы, кейде мен мас болып қаламын, ғибадатхананы өртеп жіберемін

Мен полицейлер сияқты махаббаттан қашамын

Мен сызып тастаған нәрседе өмір сүремін, мен жақсы үлгі емеспін

Бірақ мен жақсы серіктес екенімді білемін

Айтпас бұрын тыңдаймын, өлмес бұрын өмір сүремін

Мүмкін бір түнде мен сіздің порталыңызда ұйықтап қалған шығармын

Мен әдетте көп жазбаймын, бірақ жазған сайын

Өлеңімнің қанжардай қадалғанын ұнатамын

Балам, мен құмырашымын, оны менің қолым біледі

Көзімде қаңтар, бірақ жанымда жаз

Қайсар өлеңнің арқасына қуанамын кейде

Ал басқа уақытта менің терім тұруға болмайтын жер

Бірақ мен киген киіміммен өмір сүріп, таңның атысымен ұйықтаймын

Анам маған: «Балам, сен тым көп темекі шегесің» деді.

Менде жауап жоқ, көзімнің астында қара шеңберлер бар

Өкпеде түтін және лас жүрек

Бірақ мен таңертең ертемін

жасырын жазу

Сұрақтарға және өмірге боялған қолдармен

Мен шылым шегіп жатқанда тост айтып, шетте отырмын

Қорқынышты күлкімен, аштықты түтінмен алдау

Және солай

Өмір, өлім, мен сені сүйемін, қуыршақ жүрек

Сары ай, қалам

Бүкіл әлемді өртейтін жалғыз сіріңке

Өтірік, шындық

Жастық, жарық пен қараңғылық

Менде тек өз шындығым бар

Бірақ бір ауыз сөз жеткілікті

Мен отыз төрттемін, кейде күлемін

Мен сені алдамаймын, мен қандаймын, сен көргенің

Мен мысығыммен бірге тұратындықтан, мен өзімді өлтіремін

Ал мен күн көруден артық ғажайыптарға сенбеймін

Аяғым жерде, Қаласам ұшамын

Кейде мен сенің ішіңді құрбандық үстелімен шатастырып аламын

Сенің мысың жұмақ емес, бірақ солай көрінеді

Тек сонда ғана тізерлеп дұға оқимын

Балам мен жазуды және цензурасыз сексті жақсы көремін

Ал шыны кеседегі уды ағызыңыз

Мен сызып тастаған нәрседе өмір сүремін, кейде мен мас боламын

Мен әдетте өз жерлеуге де кешігіп қаламын

Мен өзімнің іздерімді күйдіріп, тірі желкенді ұнатамын

Түнде не ексем, күндіз соны ор

Бөтелкелерді сындырыңыз, араластырыңыз

Көліктердің шуымен жұлдыздардың үнсіздігі

Мен қайда екенімді білсем де, балам, мен сенімсізмін

Мен ешқашан тура жолмен жүруді ұнатпадым

Мені жақсы көретін болсаң, көп ойлан

Менің махаббатым мінсіз емес, таза болуды біледі деп ант етемін

Бірақ мен таң атып, жасырын жазып жатырмын

Сұрақтарға және өмірге боялған қолдармен

Мен шылым шегіп жатқанда тост айтып, шетте отырмын

Қорқынышты күлкімен, аштықты түтінмен алдау

Және солай

Өмір, өлім, мен сені сүйемін, қуыршақ жүрек

Сары ай, қалам

Бүкіл әлемді өртейтін жалғыз сіріңке

Өтірік, шындық

Жастық, жарық пен қараңғылық

Менде тек өз шындығым бар

Бірақ бір ауыз сөз жеткілікті

Шексіздікті толтыра білу

Мен текиламен тамырды суарып өскім келді

Нестакилланың әмбебаптығына ие болыңыз

Жабылмай тұрып келесі жолаққа өтіңіз

Церренің кейбір өлеңдерін ұрлауға тырысыңыз

Мен Фойон сияқты Мессия болғым келді

Менің тәңірім мен шайтаным бір-бірін кешіре гөр

Содан кейін маған толық ән беріңізші

Кансербероның күрделі қарапайымдылығымен