Drei Lieder - Schandmaul

Ein hoher Frst rief zum Turnier;

der Barden und der Snger hin.

Sie sollten spielen ihre Lieder ihm zu frnen, das der Sinn

Dem Sieger winkte Gold und Silber und so eilten sie herbei.

Die Luft erfllt von ihren Klngen, ein groes Fest fr’s Volk dabei.

Viele hatten schon gesungen, als ein junger Mann trat vor:

«Darf ich Euch mein Liedlein singen?»

der Pbel johlte laut I’m Chor.

Ein Knig brachte Kriege einst, zerstrte meine Stadt,

Und meinen Bruder schlug er tot, den Einz’gen, den ich hatt'

Ein Knig brachte Kriege einst, zerstrte meine Stadt,

Und meinen Bruder schlug er tot, den Einz’gen, den ich hatt'

Da war der Barde pltzlich still, das Volk blickt sich verwundert an.

Der Frst meint: «Soll das alles sein?

Hat das Lied nur einen Reim?»

Der Snger hob erneut die Stimme, Stille herrschte um ihn her,

Jeder lauschte ganz gebannt der zweiten Strophe umso mehr.

Ich nahm ein Schwert und tat den Schwur, der Rache und des Rechts,

Nach vielen Jahren steh' ich hier, die Klinge nach dir lechzt.

Ich nahm ein Schwert und tat den Schwur, der Rache und des Rechts,

Nach vielen Jahren steh' ich hier, die Klinge nach dir lechzt.

Mit diesen Worten zieht er blank, durchbohrt des Frsten bses Herz.

Als dieser tot am Boden liegt, des Barden Herz ist frei von Schmerz.

«Ein Lied hab' ich noch zu singen!», schreit der Snger hin zum Volk.

«Dann knnt Ihr mich zum Galgen bringen, wenn Ihr es denn dann noch wollt.

Jetzt ist er tot, die Rache mein, das Liedlein endet hier.

Hrt mir nur zu, denn vor Euch steht der Sieger vom Turnier.

Jetzt ist er tot, die Rache mein, das Liedlein endet hier.

Hrt mir nur zu, denn vor Euch steht der Sieger vom Turnier."

Турнирге шақырылған жоғары ханзада;

бард және әнші.

Олар оның көңілінен шығу үшін әндерін айтуы керек, бұл мағынасы

Алтын-күміс жеңгенге ымдады да, олар жүгірді.

Ауа солардың үніне толды, халық үшін үлкен мереке.

Бір жас жігіт алға шыққанда көпшілік ән салып қойған:

«Мен саған өзімнің кішкентай әнімді айтайын ба?»

тобыр қатты дауыстады, мен хормын.

Бірде патша соғысты, менің қаламды қиратты,

Ал ол мендегі жалғыз ағамды өлтірді

Бірде патша соғысты, менің қаламды қиратты,

Ал ол мендегі жалғыз ағамды өлтірді

Сонда бард кенет тынып қалды, адамдар бір-біріне таңырқай қарайды.

Ханзада: «Бәрі осы ма?

Ән тек рифмалық па?»

Әнші қайтадан дауысын көтерді, айналасында тыныштық орнады,

Барлығы екінші тармақты көбірек тыңдады.

Қолыма қылыш алып, кек пен әділдікке ант бердім

Көп жылдардан кейін осында тұрмын, Жүзің сені аңсайды.

Қолыма қылыш алып, кек пен әділдікке ант бердім

Көп жылдардан кейін осында тұрмын, Жүзің сені аңсайды.

Осы сөздермен ол бос суретті салады, князьдің зұлым жүрегін тесіп өтеді.

Жерде өлі жатқанда бардтың жүрегі ауырмайды.

«Әлі айтатын әнім бар!» деп айғайлайды әнші халыққа.

«Олай болса, әлі де қаласаң, мені дарға апара аласың.

Енді ол өлді, менің кегім, осында кішкентай ән аяқталады.

Тек мені тыңдаңыз, өйткені сіздің алдыңызда турнирдің жеңімпазы тұр.

Енді ол өлді, менің кегім, осында кішкентай ән аяқталады.

Тек мені тыңдаңыз, өйткені сіздің алдыңызда турнирдің жеңімпазы тұр».