На волю! - Руставели

Мои мозги скоро лопнут,

Чудовищность образов,

Распущенность мыслей

Давят на внутреннюю половину глаз,

Заставляя их плакать.

Приумножающееся знание, идущее из-вне,

чувствует себя тесно в оболочке из тканей,

Костей, одноразовой плоти.

«На волю, свобода!

О, что ты!»

Менің миым жарылып кете жаздады

бейнелердің құбыжығы,

Ойлардың жалғандығы

Олар көздің ішкі жартысын басады,

Оларды жылату.

Сырттан келетін білімді арттыру,

маталар қабығында қысылған сезінеді,

Сүйектер, бір рет қолданылатын ет.

«Бостандық, бостандық!

Ой, сен несің!