Perlenfischer - Puhdys

Morgens fahr’n sie hinaus.

Blieben lieber zu Haus.

Doch das Meer ruft.

Perlen reifen im Meer.

Doch sie schlafen versteckt.

Wo kühl das Wasser sie umgibt.

Wo Neonaugen glühn.

Wenn sie den Wellen müde entsteigen,

hält eine Perle die Hand.

Wenn auch ihr Leuchten nicht ihnen gehört,

sie tragen sie stolz an Land.

Wie ein Mantel aus Blei schließt die Tiefe sie ein.

Doch das Meer ruft.

Ihre Messer sind scharf.

Aber scharf auch die Angst.

Sie lauert unter jedem Stein.

Will stärker als sie sein.

Wenn sie den Wellen müde entsteigen,

hält eine Perle die Hand.

Wenn auch ihr Leuchten nicht ihnen gehört,

sie tragen sie stolz an Land.

Олар таңертең шығады.

Үйде болған дұрыс.

Бірақ теңіз шақырады.

Жемчужина теңізде жетіледі.

Бірақ олар жасырынып ұйықтайды.

Салқын жерде су оларды қоршайды.

Неон көздері жарқыраған жерде.

Олар толқындардан шаршағанда,

қолында інжу-маржан ұстайды.

Олардың жарқырауы олардыкі болмаса да,

оларды мақтанышпен жағаға киеді.

Тереңдік оларды қорғасын жамылғысындай қоршайды.

Бірақ теңіз шақырады.

Пышақтарың өткір.

Бірақ сонымен бірге қорқыныш.

Ол әр тастың астында тығылады.

Одан күшті болғысы келеді.

Олар толқындардан шаршағанда,

қолында інжу-маржан ұстайды.

Олардың жарқырауы олардыкі болмаса да,

оларды мақтанышпен жағаға киеді.