The Storm - King Diamond

18 was yesterday today she was

A woman in every single way

Abigail was walking in the forest where

The darkness, it seems to be alive

It was hours ago that she left her home

The chapel in which Black Horsemen saved and raised her soul

And now in the darkest night a storm was born

And Abigail, she did not know… she was its prey

In the storm itself a monster came alive

Chasing Abigail, lightning from the sky

Ah… then her face turned white

Never did she see the eye, that cried

Raindrops on her head, weeping for the dead, rain… rain… rain

Turning red

«Oh no» … «Let me go back to my home» … «Oh no» … «Oh…»

God he looked away the night the storm it came

And Abigail was drawn into the rain

Rain… was pulling on her hair

To where there is a mansion… THE LAIR

Lurking in the dark when lightning struck again

The mansion showed itself… in silhouette

Ah… rusty iron gates

This is where the Little One she waits

Raindrops on her head, weeping for the dead, rain… rain… rain…

Turning red

«Oh no» … «Let me go back to my home» … «Oh no» … «Oh»

Seeing the little one… knowing that she was a ghost…

Abigail wondering why she was

Mummified… a lantern in her hand

And in the light she saw a name: Count de La Fey

Ол кеше 18 жаста еді

Кез келген жағдайда әйел

Абигейл орманда қыдырып жүрген

Қараңғылық, ол тірі сияқты

Ол үйінен кеткеніне бірнеше сағат болды

Қара салт аттылар оның жанын құтқарып, көтерген часовня

Міне, ең қараңғы түнде дауыл пайда болды

Ал Абигейл, ол білмеді ... оның олжасы болды

Дауылдың өзінде құбыжық тірі қалды

Абигейлді қуып, аспаннан найзағай

А... сосын оның беті ағарып кетті

Ол көзді ешқашан көрмеді, бұл жылады

Оның басына жаңбыр тамшылары, өлілер үшін жылау, жаңбыр ... жаңбыр ... жаңбыр

Қызылға айналу

«О, жоқ» ... «Мен үйіме оралайын» ​​... «жоқ» ... «OH ...»

Құдай-ау, ол дауыл соққан түні басқа жаққа қарады

Ал Әбигел жаңбырдың астында қалды

Жаңбыр… оның                                                                                                                                                                                                                                                                             |

Үй бар жерде ...

Қайтадан найзағай соққанда, қараңғыда жасырынып

Сарай өзін... силуэтте көрсетті

А... тот басқан темір қақпалар

Міне, ол Кішкентайды күтеді

Оның басына жаңбыр тамшылары, өлілер үшін жылау, жаңбыр… жаңбыр… жаңбыр…

Қызылға айналу

«Жоқ» ... «Мен үйіме оралайын» ​​... «О, Жоқ» ... «Ох»

Кішкентайды көріп... оның елес екенін біле отырып...

Абигейл оның неге екеніне таң қалды

Мумияланған... қолында шам

Жарықта ол есімді көрді: Граф де Ла Фей