Птицей белой - Калинов Мост

Камни помнят имя твоё,

Ливни печаль проплакали.

Ждали ниц пощады иной,

Виноватые.

Век стенал земных берегов,

В муках умирал, неистовый.

Зорких увлекали огни,

Туда, где звёзды сети раскинули.

Птицей белой лететь

Над просторами,

С высоты божественной

Поминать лица светом- радостью.

Птицей белой лететь —

Победить смерть незваную.

Где младенец криком пропел,

Жизни зарево.

Тастар сіздің атыңызды еске алады

Қайғылы нөсер жылады.

Олар басқа мейірім күтті,

Кінәлі.

Жер жағасын ыңылдады жас,

Қаһарланып, қиналып өлді.

Өткірлер шыраққа қызығады,

Сол жерде желінің жұлдыздары тараған.

Ақ құстай ұшыңыз

Бос орындардың үстінде

Тәңірдің биігінен

Жүздерді нұрлы қуанышпен еске алу.

Ақ құс сияқты ұшыңыз -

Шақырылмаған өлімді жеңіңіз.

Бала жылап ән салған жерде,

Өмір нұры.