L'adieu - Garou

Aux arbres mouillés de septembre

À leur soleil de souvenir

À ces mots doux, à ces mots tendres

Que je t’ai entendu me dire

À la faveur d’un chemin creux

Ou d’une bougie allumée

Adieu à ce qui fut nous deux

À la passion du verbe aimer

L’adieu

Est une infini diligence

Où les chevaux ont du souffrir

Où les reflets de ton absence

Ont marqué l’ombre du plaisir

L’adieu est une lettre de toi

Que je garderai sur mon coeur

Une illusion de toi et moi

Une impression de vivre ailleurs

L’adieu

N’est que vérité devant Dieu

Tout le reste est lettre à écrire

À ceux qui se sont dit adieu

Quand il fallait se retenir

Tu ne peux plus baisser les yeux

Devant le rouge des cheminées

Nous avons connu d’autres feux

Qui nous ont si bien consumés

L’adieu

C’est nos deux corps qui se séparent

Sur la rivière du temps qui passe

Je ne sais pas pour qui tu pars

Et tu ne sais pas qui m’embrasse

Nous n’aurons plus de jalousies

Ni de paroles qui font souffrir

Aussi fort qu’on s'était choisi

Est fort le moment de partir

Oh l’adieu !

L’adieu

C’est le sanglot long des horloges

Et des trompettes de Waterloo

Dire à tous ceux qui s’interroge

Que l’amour est tombé à l’eau

D’un bateau ivre de tristesse

Qui nous a rongé toi et moi

Les passagers sont en détresse

Et j’en connais deux qui se noient

Adieu

Aux arbres mouillés de septembre

À leur soleil de souvenir

À ces mots doux, à ces mots tendres

Que je t’ai entendu me dire

À la faveur d’un chemin creux

Ou d’une bougie allumée

Adieu à ce qui fut nous deux

À la passion du verbe aimer

L’adieu

C’est le loup blanc dans sa montagne

Et les chasseurs dans la vallée

Le soleil qui nous accompagne

Est une lune bête à pleurer

L’adieu ressemble à ces marées

Qui viendrons tout ensevelir

Les marins avec les mariées

Le passé avec l’avenir

Oh l’adieu !

Oh l’adieu !

Қыркүйектің дымқыл ағаштарына

Оларды еске алу үшін күн сәулесі

Осы тәтті сөздерге, осы нәзік сөздерге

Маған айтқаныңды естідім

Шөгілген жолдың пайдасына

Немесе жанып тұрған шам

Екеуміздің не болғанымызбен қоштасу

Сүйу етістігінің құштарлығына

Қоштасу

Шексіз еңбекқорлық

Жылқылар қиналған жері

Сенің жоқтығыңның көрінісі қайда

Ләззат көлеңкесін белгіледі

Қоштасу – сенен хат

Жүрегімде сақтаймын деп

Сіз бен менің елес

Басқа жерде өмір сүру сезімі

Қоштасу

Алланың алдындағы тек шындық

Қалғанының бәрі жазуға арналған хат

Қоштасқандарға

Ұстауға тура келген кезде

Сіз енді төмен қарай алмайсыз

Қызыл мұржалардың алдында

Біз басқа да өрттерді білдік

Кім бізді соншалықты жақсы жеді

Қоштасу

Бұл біздің екі денемізді бөледі

Уақыттың өтіп бара жатқан өзенінде

Кімге кетіп бара жатқаныңды білмеймін

Ал сен мені кім сүйіп жатқанын білмейсің

Бізде енді қызғаныш болмайды

Ауыратын сөздер де

Бір-бірімізді таңдағанымыздай мықты

Кету уақыты күшті

О, қош бол!

Қоштасу

Бұл сағаттардың ұзақ жылауы

Және Ватерлоо кернейлері

Кім қызық болса айтыңыз

Сол махаббат сөнді

Қайғыдан мас болған қайықтан

Сені де, мені де кім жеді

Жолаушылар қиналып жатыр

Мен суға батқан екі адамды білемін

Сау болыңыз

Қыркүйектің дымқыл ағаштарына

Оларды еске алу үшін күн сәулесі

Осы тәтті сөздерге, осы нәзік сөздерге

Маған айтқаныңды естідім

Шөгілген жолдың пайдасына

Немесе жанып тұрған шам

Екеуміздің не болғанымызбен қоштасу

Сүйу етістігінің құштарлығына

Қоштасу

Бұл оның тауындағы ақ қасқыр

Ал алқаптағы аңшылар

Бізбен бірге жүретін күн

Жылайтын айуан ай

Қоштасу осы толқындарға ұқсайды

Бәрін жерлеуге кім келеді

Теңізшілер қалыңдықтармен

Өткенмен болашақ

О, қош бол!

О, қош бол!