Есенин - Елена Ваенга

Задымился вечер, дремлет кот на брусе,

Кто-то помолился: «Господи Исусе»;

Кто-то помолился: «Господи Исусе».

Полыхают зори, курятся туманы,

Над резным окошком занавес багряный;

Над резным окошком занавес багряный.

Вьются паутины с золотой повети.

Где-то мышь скребется в затворенной клети;

Где-то мышь скребется в затворенной клети…

У лесной поляны — в свяслах копны хлеба,

Ели, словно копья, уперлися в небо;

Ели, словно копья, уперлися в небо.

Закадили дымом под росою рощи…

В сердце почивают тишина и мощи;

В сердце почивают тишина и мощи.

Кеште темекі шегілді, мысық сәуледе ұйықтап жатты,

Біреу дұға етті: «Иеміз Иса»;

Біреу: «Иеміз Иса» деп дұға етті.

Таң атып, тұман түтіндеп,

Кесілген терезенің үстінде қып-қызыл перде бар;

Кесілген терезенің үстінде қып-қызыл перде бар.

Алтын ертегіден өрмек өрілген.

Бір жерде тышқан жабық торда тырнап жатыр;

Бір жерде тышқан жабық торда тырнап жатыр...

Орман алаңында - галстуктарда, үйілген нандарда,

Жеді, найзадай, аспанға тіреледі;

Жеді, найзадай, аспанға тірелді.

Олар тоғайларды шық астындағы түтінге толтырды ...

Тыныштық пен жәдігерлер жүректе тынығады;

Тыныштық пен жәдігерлер жүректе жатыр.