Penelope - Diego Torres

Penélope

Con su bolso de piel marrón

Sus zapatos de tacón

Y su vestido de domingo

Penélope

Se sienta en un banco en el andén

Y espera a que llegue el primer tren

Meneando el abanico

Dicen en el pueblo

Que un caminante paró

Su reloj una tarde de primavera

Adiós, amor mio

No me llores, volveré

Antes que de los sauces

Caigan las hojas

Piensa en mi, volveré por ti

Pobre infeliz

Se paró tu reloj infantil

Una tarde plomiza de abril

Cuando se fue tu amante

Se marchitó

En tu huerto hasta la ultima flor

No hay un sauce en la Calle Mayor

Para Penélope

Penélope

Tristes a fuerza de esperar

Sus ojos parecen brillar

Si un tren silba a lo lejos

Penélope

Uno tras otro los ve pasar

Mira sus caras, los oye hablar

Para ella son muñecos

Dicen en el pueblo

Que el caminante volvió

La encontró

En su banco de pino verde

La llamó

«Penélope, mi amante fiel, mi paz

Deja ya de tejer sueños en tu mente

Mirame, soy tu amor

Regresé."

Le sonrió

Con los ojos llenitos de ayer

No era asi su cara ni su piel

«Tu no eres quien yo espero.»

Y se quedó

Con su bolso de piel marrón

Y sus zapatitos de tacón

Sentada en la estación

Пенелопа

Қоңыр былғары сөмкесімен

сенің биік өкшелерің

Және оның жексенбілік көйлегі

Пенелопа

Платформадағы орындыққа отырады

Ал бірінші пойыздың келуін күтіңіз

желдеткішті шайқау

Қалада дейді

жаяу жүргінші тоқтады

Оның сағаты көктемнің бір күнінде

Қош бол Махаббатым

Мен үшін жылама, мен қайтамын

Талдардың алдында

Жапырақтары түседі

Мені ойла, мен сен үшін қайтамын

бейшара бейшара

Балаларыңыздың сағаты тоқтады

Сәуірдегі қорғасынды түстен кейін

сіздің сүйіктіңіз кеткенде

қурап қалды

Сіздің бақшаңызда соңғы гүлге дейін

Бас көшеде тал жоқ

Пенелопа үшін

Пенелопа

Күткені өкінішті

Оның көздері жарқырап тұрған сияқты

Алыстан пойыз ысқырып тұрса

Пенелопа

Бірінен соң бірі өтіп бара жатқандарын бақылайды

Олардың жүздерін қараңыз, сөйлегендерін тыңдаңыз

Ол үшін олар қуыршақ

Қалада дейді

жаяу қайтып оралды

оны тапты

Оның жасыл қарағай орындығында

Мен оған қоңырау шаламын

«Пенелопа, менің адал ғашығым, тыныштығым

Миыңызда армандарды тоқуды тоқтатыңыз

Маған қара, мен сенің махаббатыңмын

Мен қайтып келдім.»

оған күлді

Кешегі күнге толы көздерімен

Оның беті де, терісі де ондай емес еді

«Сен мен күткен адам емессің».

және қалды

Қоңыр былғары сөмкесімен

Және оның биік өкшесі

станцияда отыру