Giuseppe - Christy Moore

Every time I go to London

I think about Giuseppe Conlon

Who left his home in Belfast

And travelled over to his son

As he said goodbye to Sarah

And took the boat to Heysham

Little did Giuseppe know

He’d never see that place again

Giuseppe was an ailing man

And every breath he drew

Into his tired lungs

He used to maintain his innocence

Behind those walls

Behind those bars

For everyday remaining in his life

Maintaining his innocence

Giuseppe Conlon, Giuseppe

Лондонға барған сайын

Мен Джузеппе Конлон туралы ойлаймын

Белфасттағы үйін тастап кеткен

Және ұлының жанына барды

Ол Сараға қоштасу

Гейшамға қайықпен келді

Джузеппе аз білді

Ол бұл жерді енді ешқашан көрмейді

Джузеппе ауру адам болған

Және ол әр дем алған

Шаршаған өкпесіне

Ол өзінің кінәсіздігін сақтайтын

Сол қабырғалардың артында

Сол темір тордың артында

Оның өмірінде қалған күн үшін

Өзінің кінәсіздігін сақтау

Джузеппе Конлон, Джузеппе