Kein Plan - Blumentopf

Ich sitz auf meinem bett mit ner flasche in der hand.

Es sind mal Wieder nur wir

zwei: wie geht’s dir zimmerwand?

Bitte sag es mir

Warum ist denn mein joghurt schon verschimmelt, und vielleicht Weißt du ja auch

warum mein telefon nie klingelt?

Weiß nicht, ob du es schon wusstest, kein plan, ob’s dich Interessiert,

doch manchmal bin ich schwer gefrustet, weil ich das Alles nicht kapier

Und dann geh ich in ne kneipe und blaß mir die lichter aus: es ist jeden abend

die gleiche, doch das macht mir nen scheißdreck aus

Werd immer müder vom schlafen, erzähl mir nichts von Springenden schafen,

ich kenn sie alle schon mit namen und Persönlichen daten.

Mein kopf ist

vollgestopft mit blödsinnigen Phrasen der damen aus den telefonsexreklamen,

doch mich kann Keine mehr fesseln, nicht mal sado-maso-frauen in ketten.

Ich hab Schon wunde daumen vom andauernden zappen.

In manchen Momenten denk

ich an meine eltern, die immer zu mir Sagten:"roger schau dir die welt an!

«und dann nehm ich’s mir zu Herzen, die fernbedienung in der hand,

und schalte rüber zum Ersten, und schau mir tagesthemen an, alter, was geht’n?

Zum neunundzwanzigsten mal pfurz ich schon in meine couch und Nehm mir vor nach

nummer 30 steh ich endlich auf.

Denn die Locher in der wand habe ich alle

längst gezählt, dabei ist mir nicht Entgagnen, dass plötzlich hier ein nagel

fehlt.

Das teppichmuster Mal ich locker ohne hinzuschaun da kann mir keiner was

erzählen Alter ich kenne diesen raum.

Hab alle gläser kontrolliert,

bei jedem Stimmt der eichstrich, und irgendwan dann nummer 30. Also steh Ich

jetzt mal auf und schlender auf den gang.

Geh' die treppe rauf Und schau ich

mir das nächste zimmer an?

Ja!

Weiß nicht, ob du zeitung liest, kein plan obs dich interessiert

Doch es passiert ne ganze menge, nur leider nicht mit mir.

Jeden Tag seh ich

die photos, der jungs auf seite eins, und frage mich Wieso bloß,

hieng da noch niemals meins, so mit sandsack vorm Haus, gegen die flut des

jahrhunderts, oder als geisel nach nem Raub, nach wochen frei und halb

verhungert.

Doch ich wohn nicht Am fluss, für mich gibts kein lösegeld,

drum passiert mir nie was Auf dieser sonst so bösen welt.

Die einen überfallen,

die andern Werden ausgebombt, doch was hab ich schon zu erzählen,

wenn Ich nachts nach hause komm

Мен қолымда бөтелкемен төсегімде отырмын.

Бұл тағы да біз

екі: бөлменің қабырғасы қалай?

Маған айтыңызшы

Неліктен менің йогуртым көгерген, мүмкін сіз де білетін шығарсыз

неге менің телефоным шырылдамайды

Білмейсіз бе, әлдеқашан білмейсіз бе, жоспар жоқ, сізді қызықтырса

бірақ кейде мен бәрін түсінбейтіндіктен қатты ренжіп қаламын

Сосын мен барға барып, шамды сөндіремін: бұл күнде кешке

дәл солай, бірақ мен мән бермеймін

Ұйқыдан шаршаған сайын, Қой секіргенді айтпа

Мен олардың барлығын аты-жөні мен жеке деректері бойынша білемін.

менің басым

телефондағы секс жарнамаларындағы әйелдердің мағынасыз сөйлемдерімен толтырылған,

бірақ мені енді ешкім байлай алмайды, тіпті шынжырдағы садо-масо әйелдер де.

Тұрақты запингтен бас бармағым ауырады.

Кейбір сәттерде ойланыңыз

Мен әрқашан маған айтатын ата-анама: «Әлемге қарашы!

«Сосын мен оны жүрегіммен қабылдаймын, қолымдағы пульт,

және біріншісіне ауысып, күннің тақырыптарын қараңыз, досым, не болды?

Жиырма тоғызыншы рет мен диванда ысқырып, оны өзіме түсірдім

саны 30 мен ақыры тұрамын.

Өйткені қабырғадағы барлық тесіктер менде

баяғыда есептелсе, бұл жерде кенеттен шеге болғанын жоққа шығара алмаймын

жоқ.

Мен кілем үлгісін қарап отырмай еркін бояймын, өйткені маған ешкім ештеңе істей алмайды

Досыма айт, мен бұл бөлмені білемін.

барлық көзілдірікті тексерді

калибрлеу белгісі барлығына дұрыс, содан кейін бір нүктеде саны 30. Сондықтан мен тұрамын

Енді тұрып, дәлізде серуендеңіз.

Баспалдақпен көтеріліңіз, мен көремін

Мен келесі бөлме?

Иә!

Газет оқисың ба білмеймін, қызықсаң жоспар жоқ

Бірақ көп нәрсе болады, бірақ, өкінішке орай, менімен емес.

Мен күнде көремін

бірінші бетте жігіттердің суреттері, мен неге деп ойлаймын,

Мені үй алдында құм салынған қапшықпен су тасқынына қарсы ешқашан іліп көрмеген

ғасыр, немесе тонаудан кейін барымта ретінде, бос және жарты аптадан кейін

аштық.

Бірақ мен өзеннің жағасында тұрмаймын, мен үшін төлем жоқ,

сондықтан бұл зұлым дүниеде маған ештеңе болмайды.

кім шабуыл жасады

басқалары бомбаланады, бірақ мен не айтуым керек,

түнде үйге келгенде