Last Call - Bill Hicks

I was riding a train, or maybe a bar

In the winter of ought, in the new century

With Millennium Bud, and phones without wires

And my gal had gone off with a life all her own

Stead of being a hunnerd percent homemakin' girl

And as tough as I was wasn’t all that tough

And I noticed my Bud had gone flat at the end

Just like beers before 2000 tended to do

And I looked at the clock saying quarter to 2

So I went off to bed with myself

Well work had got slow cause I do it outside

So I made it my work to come night after night

The 'tenders were friendly and shown me a trick--

«Drink it faster,» they said, «and it never gets flat.»

I’ll have to admit they were right about that

(You might even want to take note of this fact

But remember--like a guy also told me one time--

«You must keep in mind that you can’t drink it all.»)

An expert’s approach, if there ever was one

To the problem exposed by the dreaded «Last call.»

So anyhow one night a drifter came in

And swayed down the aisle in his long cowboy coat

His spurs making tiny Oooommmm-ish like notes

And the moon making sparkles on his buckles and irons

And he sat down beside me and ordered a brew

«How far is this engine takin' this rig?»

I asked him--a kind of a «howdy» I guess--

And he looked at me gently, like Clint Eastwood would

And drew his revolver, gave the chambers a whack

And said with a smile, «It's a circular track.»

This puzzled me greatly and grieved me no end:

I had always believed we were going straight up

Or maybe straight down--it depended on luck

And the good lord’s intentions, whatever they was

And then there was whatever the hell we might do

With the millennimum intelligence we was give--

But ole Clint he jes smiled, and sucked on his smoke

Like he thought it was some kind o cosmical joke

And he sez to me, «Bud, there’s no reason for hope;

But then there’s no particular call for despair.»

This astounded me more, I was shocked and amazed

And I must have looked startled, as he chucked at my chin

And ordered us both one more for the road

«Listen Bud,» he repeated, «it comes round again

It goes over and over, the whole blessed time

Like wieners from Frosty, like Coronas and lime

Ain’t no need to sweat it, grab on and have fun

There won’t be no remembrin' when next you’ve begun.»

Then he vanished, a wraith fading out in the air

And that there is his coat, lying over that chair

And you can believe it, or call me a liar--

While I have me a drink, warm my feet at the fire!

Мен пойызда, мүмкін барда жүргенмін

Қыста, жаңа ғасырда

Millennium Bud және сымсыз телефондар

Ал менің қызым өз өмірімен кетті

Жүз пайыз үй шаруасындағы қыз болудың орнына

Қаншалықты қатал болсам да, онша қатал емес едім

Мен өзімнің бүршіктерімнің соңында жазылғанын байқадым

2000 жылға дейінгі сыралар сияқты

Мен сағатты 2-ші деңгейге қарадым

Мен өзіммен төсекке кетті

Жұмыс баяу болды, себебі мен оны сыртта жасаймын

Сондықтан мен оны түннен кейін түнді кешке айналдырдым

«Тендерлер мейірімді болды және       трюк                               

«Оны тезірек іш», — деді олар  және ол ешқашан  тегіс болмайды».

Олардың бұл туралы дұрыс болғанын мойындауым керек

(Сіз бұл фактіні де ескергіңіз келуі мүмкін

Есіңізде болсын, бір жігіт маған бірде айтқан                

«Сіз мұның бәрін іше алмайтыныңызды есте сақтауыңыз керек.»)

Сарапшының тәсілі, егер болған болса

«Соңғы қоңырау»                                                                                                                                 

Әйтеуір бір түнде дрейф кірді

Ол ұзын ковбой пальтосымен дәлізде теңселді

Оның шпорлары ноталарға ұқсайды

Оның тоғалары мен үтіктеріне ұшқын шашқан ай

Ол жаныма отырды да, қайнауға тапсырыс берді

«Бұл қозғалтқыш бұл қондырғыны қаншалықты алып жүр?»

Мен одан сұрадым - бір түрі "сау болыңыз"

Және ол Клинт Иствуд сияқты маған ақырын қарады

Және револьверін суырып, камераларға соққы берді

Және күлімсіреп: «Бұл дөңгелек жол» деді.

Бұл мені қатты таң қалдырды және мені ренжітті:

Мен әрқашан тік көтерілетінімізге сенетінмін

Немесе төмен төмен — бұл сәттілікке  байланысты болуы мүмкін

Және игі лордтың ниеті, олар қандай болса да

Содан кейін не істеуіміз мүмкін еді

Мыңжылдық интеллектпен бізге берілді...

Бірақ оле Клинт ол күліп, түтінін сорды

Ол бұл қандай да бір ғарыштық әзіл деп ойлағандай

Ол маған: «Бұдан, үмітке еш себеп жоқ;

Бірақ үмітсіздікке ерекше шақыру жоқ.»

Бұл мені таң қалдырды, мен таң қалдым және таң қалдым

Ол менің иегімді ұрып жібергенде, мен шошып кеткен сияқтымын

Және бізге тағы бір рет жолға тапсырыс берді

«Тыңдаңыз Bud, - деп қайталады ол, - ол қайтадан айналады

Ол қайта-қайта өтеді, бүкіл берекелі уақыт

Frosty винерлері сияқты, Коронас пен әк сияқты

Оны терлеудің, қолға алып, көңіл көтерудің қажеті жоқ

Сіз келесіде бастағаныңыз ешқандай еске келмейді».

Содан кейін ол ғайып болды, албырт ауада сөніп қалды

Сол орындықтың үстінде оның пальтосы жатыр

Сіз оған сене аласыз немесе мені өтірікші деп айта аласыз...

Мен ішіп тұрғанда, аяғымды отқа жылыт!