Тост - Александр Малинин

Давай поднимем два граненых,

Судьбой наполненных стакана,

За алый бархат на знаменах,

Покрытый сажею обмана.

Пусть льется через край щербатый

Вино и горечь в наши глотки.

Мы будем истинно богаты,

Покуда в доме хватит водки.

Мы будем истинно беспечны,

Покуда сигареты в пачке,

Покуда света хватит в свечке,

И хватит памяти в заначке.

Мы так хотели верить в чудо,

Что разучились верить в Бога.

И нас настигла, как простуда,

Неизлечимая дорога.

Пускай ведет нас, как бывало,

По горькой памяти дорога.

Неважно нам, что водки мало,

Нас и самих уже немного.

Нам ни в знаменах, ни в погонах

Нет избавленья от аркана.

Давай поднимем два граненых

Два сердца, будто два стакана.

Екі қырлыны көтерейік,

Тағдырға толы көзілдірік

Баннерлердегі қызыл барқыт үшін,

Алдап-арбаған күйге көмілген.

Оны ұсақталған жиектің үстіне құйыңыз

Тамағымыздағы шарап пен ащы.

Біз шынымен бай боламыз

Үйде арақ жеткілікті болғанша.

Біз шынымен бейқам боламыз

Темекі қорапта болғанша

Шамда жарық жеткілікті болғанша,

Ал қоймада жады жеткілікті.

Біз кереметке сенгіміз келді,

Олар Құдайға қалай сену керектігін ұмытты.

Бізді суық сияқты басып кетті,

Емделмейтін жол.

Бізді бұрынғыдай жетектесін

Ащы естелікпен жол.

Арақ жетпейді бізге бәрібір,

Өзіміз де, өзіміз де аз.

Біз баннерде де, формада да емеспіз

Ласодан құтылу жоқ.

Екі қырлы болайық

Екі жүрек, екі стақан сияқты.