Завтра - Телевизор

Каждый день в автобусной давке под взглядом

Усталых небес…

Я вижу тебя, мое завтра.

Ты рядом,

Ты уже здесь.

Вчерашний тюремный запах

Из влажной камеры рта…

Ну что, догниваешь, завтра?

Ну что, помираешь, мечта?

Не локти — стволы автоматов,

Не спины — стены кругом.

Мое завтра ругается матом,

Мое завтра не ходит пешком.

В очках, с проездным билетом,

С глазами цвета толпы

Мое завтра читает газеты,

Чтобы знать, каким ему быть…

Любой поворот внезапный —

Как на ногу на вираже.

Каждый день наступает завтра

На горло моей душе…

Смотри на небо — вся эта грязь

Давно уже стала цветом моих глаз,

Давно уже стала ветром моих слов,

Моих бесполезных идей.

Я никому не отдам своей вины,

Этот мир никогда не станет иным.

Я не хочу здесь себя плодить,

Я не хочу иметь детей…

Күн сайын автобуста көздің жауын алады

Шаршаған аспан...

Көремін сені, ертеңім.

Сіз жақынсыз,

Сіз осындасыз.

Кешегі түрменің иісі

Ылғалды ауыз қуысынан...

Ертең өлесің бе?

Өлесің бе, арман?

Шынтақ емес - пулемет оқпандары,

Артқы жағы емес - қабырғалардың бәрі айнала.

Менің ертеңім ант етеді,

Менің ертеңім жүрмейді.

Көзілдірікпен, билетпен,

Көздермен тобырдың түсі

Менің ертеңім газет оқиды

Не болу керектігін білу үшін...

Кез келген кенеттен бұрылыс

Бұрылыста жаяу келе жатқан сияқты.

Әр күн ертең келеді

Жанымның көмейінде...

Аспанға қараңызшы - осының бәрі кір

Бұл менің көзімнің түсі бұрыннан,

Сөзімнің желі болды көптен,

Менің пайдасыз идеяларым.

Айыбымды ешкімге бермеймін,

Бұл әлем ешқашан басқаша болмайды.

Мен мұнда өзімді өсіргім келмейді,

Мен балалы болғым келмейді...