Город - Телевизор

Я вдыхаю запах улиц, я вдыхаю шум колес.

Мой причал…

Я дышу свинцовым небом в ожиданьи чистых звезд

По ночам.

Средь причудливых сплетений наших судеб — мой родник.

Все в тебе…

Слышу я, как дышат стены, я прошу слова у них,

Чтобы петь.

Я брожу по серым нитям, лунный шепот — мой слуга.

Ночь светла…

Я заглядываю в лица человечьи наугад —

Зеркала.

За тревогой поколений вижу новый город-сон.

Все в одном…

Я играю в этом ритме, я настроен в унисон

С этим сном.

Көшенің иісімен тыныс аламын, Дөңгелектердің шуымен тыныс аламын.

Менің пирстым...

Мен ашық жұлдыздарды күтумен қорғасынды аспанмен дем аламын

Түнде.

Біздің тағдырларымыздың таңғажайып түйіндерінің арасында менің көктемім бар.

Барлығы сенде...

Мен қабырғалардың қалай тыныс алатынын естимін, олардан сөз сұраймын,

Ән айту.

Сұр жіптерді жағалаймын, Ай сыбыры – құлыным.

Түн жарық...

Мен кездейсоқ адамдар беттеріне қараймын -

Айналар.

Ұрпақтардың уайымының ар жағында мен жаңа арман қаланы көремін.

Барлығы біреуінде…

Мен осы ырғақпен ойнаймын, мен үндестікпен бапталғанмын

Осы арманмен.