Раны - Серебряная свадьба

Эх, ночка тёмная, зто, за что?

Ушел мой миленькай в полупальто!

Ушел он в кепочке к какой-то девочке…

Была любовь у нас, теперь не то!

А в сердце раны, как океаны!

А сердце стонет,

как-будто тонет.

Судьба — разлука, любовь — падлюка!

Зачем смеёшься с беды моей?

Не возвернуть любовь, не развернуть!

Ах, сердце бедное, скорей забудь,

как мы любилися, в траву валилися,

как слёзы лилися к ему на гдудь!

А в сердце раны, как океаны!

А сердце стонет,

как-будто тонет.

Судьба — разлука, любовь — падлюка!

Зачем смеёшься с беды моей?

Е, түн қараңғы, неге, неге?

Менің кішкентайым қысқа пальтомен кетті!

Ол қалпақпен бір қызға қалдырды ...

Бізде махаббат болды, қазір олай емес!

Ал жүректе мұхиттай жаралар бар!

Ал жүрек ыңырсып жатыр

батып бара жатқандай.

Тағдыр – ажырасу, махаббат – бейбақ!

Менің бақытсыздығыма неге күлесің?

Сүйіспеншілікті қайтармаңыз, таратпаңыз!

О, бейшара жүрек, ұмыт оны

Біз қалай жақсы көрдік, шөпке құладық,

оған көз жасы қалай ағып кетті!

Ал жүректе мұхиттай жаралар бар!

Ал жүрек ыңырсып жатыр

батып бара жатқандай.

Тағдыр – ажырасу, махаббат – бейбақ!

Менің бақытсыздығыма неге күлесің?