Зима - Сати Казанова

Снег, замело пути домой,

И города между нами.

Я живу секундами с тобой,

А без тебя — живу часами.

Припев:

Метёт метель, грустит зима, но где-то ты ждёшь меня.

Спешу к тебе, моя душа согрета, ты ждёшь меня.

Мир сообщений и звонков,

В седых снегах курсорчик лета.

Ты — Небесная моя любовь,

Твоим теплом душа согрета.

Припев:

Метёт метель, грустит зима, но где-то ты ждёшь меня.

Спешу к тебе, моя душа согрета, ты ждёшь меня.

Замело дороги — ну и пусть.

Ты меня дождись и я вернусь.

Припев:

Метёт метель, грустит зима, но где-то ты ждёшь меня.

Спешу к тебе, моя душа согрета, ты ждёшь меня.

Метёт метель, грустит зима, но где-то ты ждёшь меня.

Спешу к тебе, моя душа согрета, ты ждёшь меня.

Үйге барар жолды қар басып қалды

Ал арамыздағы қалалар.

Мен сенімен бірнеше секунд өмір сүремін

Ал сенсіз мен сағаттап өмір сүремін.

Хор:

Боран соғып, қыс мұңды, бірақ бір жерде сен мені күтіп тұрсың.

Саған асығамын, жаным жылыды, күтесің.

Хабарлар мен қоңыраулар әлемі,

Сұр қарда, жаздың курсоры.

Сен менің аспандағы махаббатымсың,

Сенің жылуың жанымды жылытады.

Хор:

Боран соғып, қыс мұңды, бірақ бір жерде сен мені күтіп тұрсың.

Саған асығамын, жаным жылыды, күтесің.

Жолдар жабылған - солай болсын.

Сіз мені күтіңіз, мен қайтамын.

Хор:

Боран соғып, қыс мұңды, бірақ бір жерде сен мені күтіп тұрсың.

Саған асығамын, жаным жылыды, күтесің.

Боран соғып, қыс мұңды, бірақ бір жерде сен мені күтіп тұрсың.

Саған асығамын, жаным жылыды, күтесің.