Огоньки - Олег Митяев

Огоньки

На другой стороне

Озера остывшего,

Словно бусинки вкруг-

Желтые огни.

Как мерцающий снег,

Из когда-то бывшего

В синей дымке плывут

Сквозь года они.

Сквозь апрель голубой,

Через лед подтаявший,

Мне до этих огней

Далеко еще.

Ни моею судьбой,

Ни моих товарищей

Не открыт для потерь

Персональный счет.

Нас потом понесет,

Как по льду поземкою,

Через дым тусклых дней

Над теченьем лет.

Но всегда в Новый год

За блестящей елкою

Будет чудиться мне

Тот далекий свет.

И хотя в нас живут

Лаптевы и беринги,

Не дано нам узнать —

Далеко ли плыть.

Нас еще очень ждут

И на этом береге,

Нам еще надо стать,

А потом уж быть.

шамдар

Басқа жағында

Салқындаған көлдер

Айнала моншақ сияқты

Сары шамдар.

Жарқыраған қар сияқты

Бұрынғыдан

Көк тұманда қалқып

Жылдар бойы олар

Сәуірге дейін көк

Мұз арқылы еріген

Мен бұл шамдарға мән беремін

Әлі алыс.

Менің тағдырым емес

Менің жолдастарым емес

Шығынға ашық емес

Жеке кабинет.

Сонда ол бізді апарады

Мұздағы жердей,

Күңгірт күндердің түтінінен

Жылдар бойы.

Бірақ әрқашан Жаңа жылда

Жылтыр ағаштың артында

Мен таң қаламын

Сол алыс жарық

Олар бізде өмір сүрсе де

Лаптевтер мен Берингтер,

Бізге білуге ​​​​берілмеген -

Жүзу алыс па?

Біз әлі күтіп отырмыз

Және бұл жағада

Біз әлі де болуымыз керек

Сосын болу.