Elegia - Mia Martini

Lui è un prepotente lui

Non gliene importa un bel niente

Di chi piange a lui

Lui chi mi offende è lui

La porta sbatte e poi

Chiude a chiave i desideri miei

Chi mi tradisce è lui

Lui ritorna a casa e poi

Nemmeno inventa una scusa

E sa che lo so già

Come il pane lievitato

È cresciuto dentro me

Come un disco incantato

Si è incantato dentro me

Come un libro mai finito

Non è mai finito e

Come un’ombra sul selciato

Si è allungato su di me

Io gli scrivo poesie

Lui ci ride sopra

Io coltivo gelosie

Lui ne ha sempre un’altra

Io gli apro le mie braccia

Lui mi dice cosa fai

Poi mi soffia il fumo in faccia

E sa che mi scoccia

Lui mi picchia in testa lui

Mi guasta sempre ogni festa

E lo fa apposta lui

Lui chi odio e amo è lui

A questo punto ormai

Diventasse più umano sai

Giuro che non l’amerei

Lui è una follia lui

È un vizio una mania

Pazza elegia per lui

Io gli scrivo poesie

Lui ci ride sopra

Io coltivo gelosie

Lui ne ha sempre un’altra

Io gli apro le mie braccia

Lui mi dice cosa fai

Poi mi soffia il fumo in faccia

E mi scoccia più che mai

Come il vento del deserto

Ha sconvolto i sogni miei

Come il vento del deserto

Ha bruciato gli occhi miei

Come il vento nel deserto

Mi ha lasciato nuda e poi

Come il vento del deserto

All’improvviso torna

Ол бұзақы

Оларға ештеңе қарамайды

Оған жылап жатқандардың

Мені ренжітетін сол

Есік сосын қағылады

Тілектерімді құлыптайды

Маған опасыздық жасайтын ол

Үйге сосын келеді

Ол тіпті сылтау да таппайды

Ал ол менің білетінімді біледі

Ашытылған нан сияқты

Ол менің ішімде өсті

Сиқырлы рекорд сияқты

Ол менің ішімде сиқырланды

Ешқашан аяқталмаған кітап сияқты

Ол ешқашан аяқталмайды және

Тротуардағы көлеңке сияқты

Ол менің үстімнен созылып кетті

Мен оған өлең жазамын

Оған күледі

Мен қызғаныштарды дамытамын

Оның әрқашан басқасы бар

Мен оған қолымды ашамын

Ол маған сенің не істейтініңді айтады

Сосын бетіме түтін үрлейді

Және ол мені мазалайтынын біледі

Ол менің басымнан ұрады

Мен әрқашан әр кешті бүлдіремін

Және ол мұны әдейі жасайды

Мен жек көретін және жақсы көретін адам - ​​ол

Осы кезде

Білесің бе, адам бол

Мен оны сүймейтін едім деп ант етемін

Ол жынды

Бұл маньяның бұзылуы

Ол үшін ақылсыз элегия

Мен оған өлең жазамын

Оған күледі

Мен қызғаныштарды дамытамын

Оның әрқашан басқасы бар

Мен оған қолымды ашамын

Ол маған сенің не істейтініңді айтады

Сосын бетіме түтін үрлейді

Және бұл мені бұрынғыдан да қатты мазалайды

Шөл жел сияқты

Бұл менің армандарымды бұзды

Шөл жел сияқты

Бұл менің көзімді өртеп жіберді

Шөлдегі жел сияқты

Ол мені жалаңаш қалдырды, содан кейін

Шөл жел сияқты

Кенет ол қайтып келеді