Den dödes drömmar - Månegarm

Grå moln täcker skyn

Mitt väsen fylls av längtan

Himlen öppnar sig åter

Över min mörka glänta

Det svala regnet faller

På min förgångna kropp

Sipprar ned I mitt inre

Förlöser kyla späder blod

Kylan föder minnen

Om blod, död och ära

Regnet föder drömmar

Om en ny tidlös era

Denna livlösa kropp

Ärgad av stål och tid

Stungen djupt av svek

Likt törnar I tusen

Sorg och oändligt hat

Dödens tysta kalla invit

Livets döende låga

Mellan död och liv

Är jag blott en skugga

Som vandrar bland vaga minnen?

Födda ur min ensamhet

Ur min döende låga

Döende likt den ljuva

Natten vid gryningen

Då solens strålar

Fördriver stjärnors sken…

Stilla skuggor från falnad tid

Tänder glöd ur gammal aska

Gömda spillror av hopp

I den dödes drömmar…

Аспанды сұр бұлттар жауып тұр

Менің жан дүнием сағынышқа толы

Аспан қайтадан ашылады

Менің қараңғы жарқырамның үстінде

Салқын жаңбыр жауып тұр

Менің өткен денемде

Ішімнен ағып жатыр

Суық қанды сұйылтады

Суық естеліктерді тудырады

Қан, өлім және даңқ туралы

Жаңбыр армандайды

Жаңа мәңгілік дәуір туралы

Бұл жансыз дене

Болат пен уақытқа ренжіген

Сатқындыққа терең үңілді

Мыңдағы тікен сияқты

Қайғы мен шексіз жек көрушілік

Өлімнің үнсіз суық шақыруы

Өмірдің өшкен жалыны

Өлім мен өмірдің арасы

Мен жай ғана көлеңкемін бе?

Көңілсіз естеліктер арасында кім кезіп жүр?

Жалғыздығымнан туған

Өліп бара жатқан жалынымнан

Тәтті сияқты өледі

Таң атқан түн

Содан кейін күн сәулелері

Жұлдыз жарығын көрсетеді…

Өшпелі уақыттан қалған тыныш көлеңкелер

Ескі күлден тіс жарқырайды

Жасырылған үміт үйіндісі

Өлгендердің түсінде...