LFT - La Methode, Akhenaton

Ce monde me rend fou, même si la vie me freine

Dans ma crasse poussent des roses à chaque décibel

Depuis mon plus jeune âge, j’ai la musique dans mes veines

Vis mes rêves dans l’arène avant que mon art saigne

Brise les chaînes entre public et scène

Refuse de perdre quitte à tirer les rennes

Éviter les hyènes tout en suivant les règles

Tant de sueur, tant de larmes pour contourner les pièges

Le succès, je l’aime, mais pas plus que mes frères

Les valeurs que je porte me poussent à fuir la haine

J'étais comme ces enfants qu’on pourrait appeler «Casper»

Ignorants, insouciants, solides comme un iceberg

Et c’est souvent casse-tête de pas prendre la pastèque

Il faut faire avec, même plus bas que terre

Pourtant, je me relève dans le sourire d’un enfant

Une vague, un regard, c’est reparti de plus belle

La vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

Ces espoirs, ces déboires, des combats qui s’empilent

La vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

La vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

Yeah, plus de dix piges que je me balade sur cette planète

Que je lâche des flows et des tas de textes balèzes

Et j’ramène un océan de fraîcheur

Dans cet environnement hostile, j’reste à l’aise

Je ne calcule pas ces mecs pas nets, amen, j’laisse la haine

À ceux qui n’ont pas compris qu'être frustré ramène d’la merde

Y’a de quoi perdre haleine, même des frères d’armes perdent la tête

Plongent dans l’illicite et finissent tous au Père-Lachaise

Achèvements de vie prématurées

Il n’y a plus du tout de logique sur cette Terre d’allumés

Je manque d’air assuré, m’en vais assumer

T’en fais pas pour moi, mec, j’en ai vu d’autres à c’sujet

On se relève tous tant bien que mal

Malgré les mauvaises passes, on avance sans rétrograder

Le son est trop fat, donc je me laisse guider, les idées en place

Ancien déprimé, j’ai vidé mon sac

La vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

Ces espoirs, ces déboires, des combats qui s’empilent

La vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

Non, la vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

J’capte plus tous ceux animés par la haine

Noyés dans les problèmes, j’vois les heures qu’ils perdent

Dilués dans un torrent de maux vénéneux, loin d’ceux

Apaisés, distillés dans ces poèmes

Mais près des cris martelés après de p’tits verres

Du genre qu’on regrette avant qu’on n’pleure une rivière

Brusquement plaqué par l’autre excédé

Ou presque décédé, allongé sur une civière

Tu vois, l’fleuve est fou, le futur sans présage

Pour ça, j’essaie qu’mon radeau soit le plus sagement

Conçu, que les nôtres qu’on

Loin des Hommes qui façonnent la merde à leur image

On sait bien ce qui jaillit des arts

Aucune source de joie mais des ruisseaux d’larmes

Alors j’vis c’jour comme si l’aube allait claquer la porte

Et mes textes dans les flots comme une feuille morte

La vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

Ces espoirs, ces déboires, des combats qui s’empilent

La vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

La vie n’est pas qu’un long fleuve tranquille

Бұл дүние мені жынды етеді, өмір мені ұстап тұрса да

Менің ластығымда әр децибелмен раушан гүлдер өседі

Жас кезімнен менің тамырымда музыка болды

Өнерім қанғанша, аренада арманымды өмір сүр

Көрермендер мен сахна арасындағы тізбектерді үзіңіз

Тізгінді тартса да жеңілуден бас тарт

Ережелерді сақтай отырып, гиеналардан аулақ болу

Қақпандарды айналып өту үшін қаншама тер, қаншама көз жас

Табысты жақсы көремін, бірақ ағаларымнан артық емес

Мен ұстанатын құндылықтар мені жек көрушіліктен қашуға итермелейді

Мен сіз «Каспер» деп атайтын балалар сияқты едім

Надан, бейқам, айсбергтей қатты

Ал қарбызды қабылдамау жиі бас ауыртады

Сіз онымен күресуіңіз керек, тіпті жерден төменірек

Сонда да мен бала күлкісімен көтерілемін

Толқын, бір қарады, тағы да кетті

Өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес

Бұл үміттер, осы үмітсіздіктер, үйіліп жатқан күрестер

Өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес

Өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес

Иә, мен бұл планетаны аралап жүргеніме он жылдан асты

Мен ағындар мен бос мәтіндердің үйінділерін тастаймын

Мен балғындық мұхитын қайтарамын

Осы дұшпандық ортада мен өзімді еркін ұстаймын

Мен бұл жігіттерді таза емес есептемеймін, жек көремін аумин

Көңілсіз болу жамандық әкелетінін түсінбегендерге

Тынысы жетерлік, қарулас ағалар да есінен танып қалады

Заңсыз әрекетке еніп, бәрі Пер-Лашезде аяқталады

Өмірдің мерзімінен бұрын аяқталуы

Бұл иілгіш елде логика мүлдем жоқ

Менің ауам таусылып жатыр, мен болжаймын

Мен үшін уайымдама, аға, мен бұл туралы басқаларды көрдім

Бәріміз әйтеуір тұрамыз

Қиын күндерге қарамастан, біз қозғалысты төмендетпей алға жылжып келеміз

Дыбыс тым майлы, сондықтан мен өзімді басшылыққа алуға мүмкіндік бердім, идеялар орнында

Бұрынғы күйзеліске түсіп, сөмкемді босаттым

Өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес

Бұл үміттер, осы үмітсіздіктер, үйіліп жатқан күрестер

Өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес

Жоқ, өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес

Мен енді жек көретіндердің бәрін алмаймын

Проблемаларға батып, мен олардың жоғалтқан сағаттарын көремін

Улы зұлымдық ағынында сұйылтылған, олардан алыс

Бұл өлеңдерде тыныштандырылған, тазартылған

Бірақ жанында аздаған сусындардан кейін айқай естілді

Өзенді жыламас бұрын өкінетін түрің

Кенеттен басқа ашуланған

Немесе өлі дерлік, зембілде жатыр

Көрдің бе, өзен жынды, келешегі жоқ

Сол үшін мен салды ең дана болуға тырысамын

Біздікі деп ойладым

Өз бейнесінде бок қалыптастыратын Ерлерден алыс

Өнерден не шығатынын жақсы білеміз

Қуаныш емес, көз жасы

Сондықтан мен бұл күнді таң ата есікті тарс еткізетіндей өмір сүріп жатырмын

Ал толқындардағы мәтіндерім өлі жапырақтай

Өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес

Бұл үміттер, осы үмітсіздіктер, үйіліп жатқан күрестер

Өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес

Өмір жай ғана ұзақ тыныш өзен емес