Donaciano - Emmanuel

Letra de «Donaciano»

Sentado sobre un sillón de algún puesto burocrático

Este pobre Donacio habla poco en su despacho

Día tras día, paso a paso

Con aire de gran señor: ¨Buenas tardes señorita¨

¨Buenas tardes Donacio¨contesta una triste voz

Las paredes sonríen y murmuran entre si;

Cuantos, cuantos Donacios han pasado por aquí

El sillón también les dice: yo les quiero referir

¨lo menos en cientos de estos se han sentado sobre mi¨

Y este piensa que es distinto, que va a ser emperador

Y el pobre lo manipula el interés de este señor

Y este piensa que es distinto, que va a ser emperador

Y el pobre lo manipula el interés de otro señor

Y al final se queda en casa, con treinta años de trabajo

Con sus ojos desgastados, feliz por ser jubilado

Con la mitad del salario

Con sus ojos desgastados

Con la mitad del salario

"Донасиано" сөзі

Кейбір бюрократиялық лауазымда креслода отыр

Бұл бейшара Донасио кеңсесінде аз сөйлейді

Күн артынан күн, кезең-кезеңімен

Керемет джентльменнің лебізімен: ¨Қайырлы күн, ханым¨

¨Қайырлы күн Донасио¨мұңды дауыспен жауап береді

Қабырғалар бір-біріне күлімсіреп, сыбырлайды;

Бұл жерден қанша, қанша Донасиос өтті

Кресло да оларға: Мен саған айтқым келеді

«Кем дегенде жүздегені менің үстімде отыр»

Ал мынау өзін басқа, император боламын деп ойлайды

Ал кедейді осы кісінің мүддесі айдап салады

Ал мынау өзін басқа, император боламын деп ойлайды

Ал кедейді басқа біреудің мүддесі басқарады

Соңында отыз жыл еңбек етіп, үйде отыр

Тозған көздерімен, зейнеткерлікке шыққанына қуанышты

Жартылай жалақымен

Шаршаған көздеріңмен

Жартылай жалақымен