Надым - Ефрем Амирамов

Куда уйти из мира, где линчуют?

Злобную толпу не удержать

Жаль, цыгане больше не кочуют

И поэтому, некуда бежать…

Не угадать, дороги пилигрима,

Но что бы от себя, себя спасти

Я улетаю, в сторону Надыма

К родным мне людям, душу отвести…

А там её, побитую кошмаром

В реальной жизни, бренной суете

Укрою нежным, снежным покрывалом

Укрою нежным, снежным покрывалом

Пусть привыкает, к вечной мерзлоте

К вечной мерзлоте…

Олар линч жасайтын дүниеден қайда бару керек?

Жаман тобырды тежеу ​​мүмкін емес

Өкініштісі, сығандар енді жүрмейді

Сондықтан қашатын жер жоқ...

Ойлама, қажы жолы,

Бірақ өзіңді өзіңнен құтқару үшін

Мен Надымға қарай ұшып келемін

Қымбатты халқым, жанымды ал...

Міне, ол қорқынышты түспен соққыға жығылған

Шынайы өмірде өлім шу

Мен жұмсақ, қарлы көрпемен жабамын

Мен жұмсақ, қарлы көрпемен жабамын

Мәңгілік мұзға үйренсін

Мәңгілік мұзға...