Windtränen - Dorn

Die Bäume summen sein Lied

Die Nadeln tanzen mit ihm

Er streichelt sanft des Kindes Haar

Und flüstert von Schmerz und Qual

Die Zweige wiegen sich im Wind

Der Wald versinkt im Mondeslicht

In den Nadeln schaukelt ein Kind

Schimmernd zart, mit weißem Gesicht

Die Bäume singen sein Lied

Die Flocken tanzen mit ihm

Schaukelnd, flüsternd küsst er das Kind

Seinen letzten Atem hat nun der Wind

Er trägt die Kunde durchs Land geschwind

Die Geschichte vom Wald, Mond und Kind

Und die Väter lauschen dem Winterwind

Schreien, trauern und weinen sich blind

Ағаштар оның әнін шырылдатады

Онымен инелер билейді

Баланың шашынан ақырын сипады

Және азап пен азаптың сыбырлары

Бұтақтар желмен тербеледі

Орман ай сәулесіне батып барады

Бала инелердің ішінде тербеліп жатыр

Жарқыраған нәзік, ақ жүзді

Ағаштар оның әнін айтады

Қапшықтар онымен билейді

Тербеледі, сыбырлайды, баланы сүйеді

Жел енді соңғы демін алды

Ол хабарды бүкіл елге тез жеткізеді

Орман, ай және бала туралы әңгіме

Ал әкелер қыстың желін тыңдайды

Айқайла, жоқта және соқыр жылайды