Reflection - Counterparts

I’ve never told this to anyone.

I’ve just tried to move past.

But lately it seems that my insecurities have got the best of me.

And I’m no

longer in control.

No one should ever have to feel like this.

To feel like me.

Even though the good I have outweighs the bad, the bad is what’s leaving me

with sleepless nights.

I spend most of my time arguing with my own reflection.

For no apparent reason.

And it may seem as if I have all the answers, but I’m

just as lost as you.

I’ve spend the past few years trying to overcome my own

misery, but these sort of things take time, and I’m running out of mine.

So I

will pray to a God that isn’t there, to a world that doesn’t hear, to anyone

who will listen, to keep me from becoming everything I promised myself that I

would never be.

I do not deserve this.

Мен бұл туралы ешқашан  ешкімге айтқан емеспін.

Мен тек өткенді өткізуге тырыстым.

Бірақ соңғы кездері өзімнің сенімсіздігім мені жақсырақ сезінгендей болды.

Ал мен жоқпын

бақылауда  ұзағырақ.

Ешкім ешқашан мұндайды сезінбеуі керек.

Мен сияқты сезіну үшін.

Менің жақсылығым жамандығымнан басым болса да, мені тастап бара жатқан жаман нәрсе

ұйқысыз түндермен.

Мен уақытымның көп бөлігін өз рефлексияммен таласуға                                               өткіземін

Ешқандай себепсіз.

Менде барлық жауаптар бар сияқты көрінуі мүмкін, бірақ менде

сіз сияқты адасқан.

Мен соңғы бірнеше жылды өзімді                                                                                                                                |

Бақытсыздық, бірақ бұл заттар уақытты алады, мен менікі таусылып жатырмын.

Сонымен мен

жоқ құдайға, естмейтін дүние  ешкімге сиынатын болады.

кім тыңдайды, мені болмау үшін мен өзіме боламын деп  уәде еткенмін

ешқашан болмас еді.

Мен бұған  лайық емеспін.