Малыш - Азиза

Лунный свет тревожно во тьме сквозит

И словно слеза по бледной щеке скользит

Слышу я под сердцем моим стучит

Упрямо стучит малыш, он тоже, как я не спит.

Сохраню я жизнь и судьбу твою.

И Бог не оставит нас, молюсь за тебя, малютка моя.

Страшно как, о Боже, и стыдно мне,

За то, что хотела взять большой на себя я грех

Жизни нить хотела в себе сгубить.

Боялась людской молвы: без мужа дитя родить.

Лунный свет тревожно во тьме сквозит,

Слышу я, под сердцем моим стучит,

Мой малыш, он тоже, как я не спит,

Не спит.

Ай сәулесі қараңғылық арқылы алаңдатады

Көз жасы бозарған бетінен сырғып аққандай

Жүрегімнің қағуын естимін

Нәресте қыңырлықпен қағады, ол мен сияқты ұйықтамайды.

Мен сенің өмірің мен тағдырыңды сақтаймын.

Құдай бізді тастамайды, мен сен үшін дұға етемін, кішкентайым.

Бұл қорқынышты, Құдай-ау, мен ұялдым,

Өйткені мен өзіме үлкен күнә алғым келді

Жіп өз ішіндегі өмірді жойғысы келді.

Жұрттың өсек-аяңынан қорықты: күйеусіз бала туады.

Ай нұры қараңғылықты алаңдатады,

Жүрегімнің астында соққанын естимін

Менің балам, ол мен сияқты ұйықтамайды,

Ұйықтамайды.