Totalimmortal - AFI

Hope unkown.

Sometimes just waking is surreal.

I walk right through the nameless ones.

I know that hope’s unknown.

Sometimes the water feels so real.

As I walk through it fills my lungs,

my god, I’m drowning.

This day never seems to end.

This pain, never.

The rage I will not let go.

I hear them calling.

I feel them gnawing out holes

through flawless souls.

So alone.

Sometimes I swear that I can hear the taunting of the voiceless ones.

I fear that I alone fear those ceased to feel they’re

alone inside of this place.

I am the misplaced.

Now every face,

it looks familiar… then every face would melt away

until.

now everyone, do you know, I know your deception?

Үміт белгісіз.

Кейде жай ғана ояту сюрреальді.

Мен атсыздардың арасынан өтіп бара жатырмын.

Мен бұл үміт белгісіз екенін білемін.

Кейде су өте шынайы болады.

Мен жүргенімде, өкпемді толтырады,

құдай-ау, мен суға батып бара жатырмын.

Бұл күн ешқашан бітпейтін сияқты.

Бұл ауырсыну ешқашан.

Мен ашуды жібермеймін.

Мен олардың қоңырау шалғанын естимін.

Мен олардың тесіктерді кеміріп жатқанын сеземін

мінсіз жандар арқылы.

Сонымен жалғыз.

Кейде дауыссыздардың мазақ еткенін естимін деп ант етемін.

Мен сол адамдар өздерін сезінбей қалады деп қорқамын

осы жердің ішінде жалғыз.

Мен                                 Мен 

Енді әр жүз,

бұл таныс сияқты... сонда әрбір жүз еріп кетеді

дейін.

Енді бәрі, білесің бе, мен сенің алдауыңды білемін бе?