Poem: Already The Ripening Barberries Are Red (Spoken Poetry) - Meryl Streep

Already the ripening barberries are red,

and the old asters hardly breathe in their beds.

Those who are not rich now as summer goes

will wait and wait and never be themselves.

Those who cannot quietly close their eyes,

certain that there is vision after vision

inside, simply waiting until nighttime

to rise all around them in the darkness

it’s all over for them, they feel old and tired.

Nothing else will come;

no more days will open,

and everything that does happen

will cheat them.

Even you, my God.

And you are like a stone

that draws them daily deeper into the depths.

Қазірдің өзінде пісетін бөріқарақат қызыл,

ал кәрі астерлер төсегінде әрең дем алады.

Қазір жаздай бай болмағандар

күтеді және күтеді және ешқашан болмайды.

Тыныш көзін жұмый алмайтындар,

көруден кейін көру болатынына сенімді

ішінде, жай түнге дейін күту

олардың айналасында қараңғыда көтерілу

олар үшін бәрі бітті, олар қартайып, шаршайды.

Басқа ештеңе келмейді;

енді күндер ашылмайды,

және болып жатқанның бәрі

оларды алдайды.

Тіпті сен, Құдайым.

Ал сен тас сияқтысың

бұл оларды күн сайын тереңдікке тартады.