Исполин - Ю-Питер

Его ветер-отец причесывал,

Умывала его мать-река,

А когда он вставал в полный рост —

Доставал головой до облака.

Только солнце в дорогу трогалось —

Утро юркало к нему в окно.

Он крутил-вертел вечный движитель,

Но однажды вдруг изменилось все.

Уронила ночь слепая черный небосвод

Покрывала сном ему на грудь.

Ему вечер-брат сказки сказывал,

Сестры-звездочки его баюкали,

Он из песен слова разучивал,

Да на буквы слова раскладывал.

И вот спит исполин могучим сном,

Ему незачем больше знать

Тот язык, на котором он молчит

О неведомых чудесах.

Уронила ночь слепая черный небосвод

Покрывала сном ему на грудь,

Наклонила щит железный полная луна,

Оставляя миру млечный путь.

Әкесі жел шашын тарады,

Ана өзенді жуды,

Ол толық бойына көтерілгенде -

Ол басын бұлтқа көтерді.

Жолда тек күн қозғалды -

Таң терезе арқылы оған жүгірді.

Ол мәңгілік қозғалыс машинасын бұрап, айналдырды,

Бірақ бір күні бәрі кенет өзгерді.

Түнгі соқыр қара аспанды тастады

Кеудесінде ұйықтап қалды.

Кешкі аға оған ертегі айтып берді,

Жұлдызды әпкелер оны бесікке бөледі,

Жырдан сөз үйренді,

Иә, ол сөздерді әріптерге айналдырды.

Ал енді алпауыт күшті ұйқыда ұйықтайды,

Оған енді білудің қажеті жоқ

Ол үндемейтін тіл

Белгісіз ғажайыптар туралы.

Түнгі соқыр қара аспанды тастады

Ол оның кеудесіне ұйқыны жауып,

Толған ай темір қалқанды қисайтып,

Әлемді Құс жолы арқылы қалдыру.