Так надо - Утро в тебе

Моя Россия – это моя боль.

Чтоб ни случилось, я всегда с тобой.

Ты в моем сердце и в моей крови,

Мы вместе, в ненависти и в любви.

И я не знаю, как ты будешь жить,

Когда порвутся цепи твоей лжи,

Когда погаснут миллионы глаз,

Когда погибнет твой рабочий класс.

Так надо,

Одна награда –

Мы вместе,

Мы рядом.

Ни герб, ни гимн, ни флаг не воскресят

Погибших в Грозном молодых ребят.

Ни Крым, ни храмы не согреют тех,

Кого ты бросила в нужде и в нищете.

Менің Ресейім - менің қасіретім.

Қандай жағдай болмасын, мен әрқашан сенімен біргемін.

Сен менің жүрегімдесің, қанымдасың

Біз біргеміз, жек көреміз, ғашық боламыз.

Ал сенің қалай өмір сүретініңді білмеймін

Өтірігіңнің шынжырлары үзілгенде

Миллиондаған көздер сөнгенде

Жұмысшы табыңыз жойылғанда.

Солай керек,

Бір марапат -

Біз біргеміз,

Біз жақынбыз.

Елтаңба да, Әнұран да, Ту да жаңғымайды

Грозныйда қайтыс болған жас балалар.

Оларды Қырым да, храмдар да жылытпайды

Мұқтаждық пен жоқшылықта кімді қалдырдың.