VIII - The Banner

You stand the cause of it all

You are the locusts that fall

You leave nothing behind

Hollow and barely alive

Your lips drank me dry

Now I struggle to rise

I saw you come as the dawn

Bringing light, bringing warmth

An inferno disguised

You summon sorrow and sin

And I let you in

Now I rot with my prize

You are a legion in black

I gave all all I had

You were not satisfied

Left it burnt to the ground

Left me deaf from the sound

Of your treacherous cries

Now I stalk the ashes of this poisoned earth

Inhaling only smoke of your poisoned words

Nothing to be salvaged, stolen dignity

No flesh, no blood, no sanity

Alone I’m forced to suffer in my agony

The demise I have called forth is the end of me

Сіз мұның бәріне тұрасыз

Сіз құлайтын шегірткесіз

Артыңызда ештеңе қалдырмайсыз

Шұңқыр және әрең тірі

Сенің еріндерің мені құрғатып жіберді

Енді мен көтерілу үшін күресіп жатырмын

Таң атқанша келгеніңді көрдім

Жарық әкелетін, жылу әкелетін

Бетперделенген тозақ

Сіз қайғы мен күнә шақырасыз

Мен сені кіргіздім

Қазір мен жүліміммен шіріп кетемін

Сіз қара киімді легионсыз

Мен барымды  бердім

Сізге көңіліңіз толмады

Ол жерге өртенді

Дыбыс мені саңырау етіп қалдырды

Сіздің опасыз жылауларыңыздан

Енді мен осы уланған жердің күлін жаттым

Уланған сөздеріңіздің түтінін ғана жұту

Құтқарылатын ештеңе жоқ, ұрланған абырой

Ет те, қан да, ақыл да жоқ

Жалғыз мен азап шегуге мәжбүрмін

Мен шақырған өлім - менің  соңым