Ressam - Hidra

Kağıdı kopart yarana bas bu yaradır özüne sadık olan

Hiç bi' şeyim yok bir paket sigara bir de dağınık odam

Sesin kurtarır mı seni şu günah kaplı sabıkadan?

Hayat sigara gibi yanarken ömrüm saman kağıdı kadar

Bekledikçe can yakar bu adına zaman denebilir

Ve sevemeyen bi' adam nasıl bi' kadına zarar verebilir (nasıl)

Bi' boşluktu ordum fakat adına karar veremedim

Hayallerim basit fakat sapına kadar gene benim

Ders, sıkıntı, stres hepsi nargilem de dumandı

Sonra fazla bunaldım tetikte mide bulantım

Küçüktük biz hayatın hep oynadığı bir kumardık

Yine de gülerdik ve hepimiz sanki Kemal Sunal’dık

Bu suskunluk eseri şarkılar bu duman sesiyle

Hep birleşirken anlaşamam hiç bir cumartesiyle

Uyanmak zor olmuyor aslında su darbesiyle

Peki bu sesin yankılarına hangi duvar vesile?

Başlamışken ölümler bu takvimlere karışmaya

Tek bir cümle duyuyordum bu sancı geçer alış dayan

Ben de çocukken başladım hayatla küsüp barışmaya

Yani ben de sizler gibiyim zeki ama çalışmayan

Birleşince ölüm doğuyor nefretim kederlerimle

Her nedense aynı benim cennetim cehennemimle

Acı ve pişmanlık genelde cinnetin bedellerinde

Alın bütün şarkılarımı dinletin bedenlerinde

Sonbahar ve ayın dokuzu bir tarafta kitap kokusu

Cümleleri bozuk ve çok uzun, istiyordum o gelip okusun

Hep aklımda o tenin dokusu, terk edilmiş otelin konusu

Geçmişim bu sende o musun, al öyleyse kucak dolusu küfür

Benim şafaklarıma düşmeyen bir ses gibisin

Bilemem elli beş senelik radyolardan eski misin

Şans denen inatçı ressam çizmiyordu resmimizi

Benim işim ölümle be aşk sen sadece esprisin

Қағазды жұлып ал, жараңды бас, оның мәніне сай жара осы

Менде ештеңе жоқ, бір қорап темекі мен лас бөлмем

Сіздің дауысыңыз сізді күнәға батқан қылмыстық жазбадан құтқара ма?

Өмір темекідей жанып тұрғанда, менің өмірім сабан қағаз сияқты

Ұзақ күткен сайын ауырады, оны уақыт деп атауға болады

Ал сүйе алмайтын еркек әйелді қалай ренжітеді (қалай)

Менің армиям бос болды, бірақ мен атауды шеше алмадым

Менің армандарым қарапайым, бірақ бәрібір өзімдікі

Сабақтар, қиыншылықтар, күйзелістердің бәрі менің кальянымдағы түтін болды.

Сосын көңілім аурып, ескертуде жүрегім айнып кетті

Біз кішкентай едік, өмір үнемі ойнайтын құмар ойын едік

Біз әлі де күлетін едік және бәріміз Кемал Сунал сияқты едік

Бұл түтіннің үнімен үнсіздік әндері

Ынтымағы жарасқан кез келген сенбімен де тіл табыса алмаймын

Судың соғуымен ояту қиын емес.

Сонымен, бұл дыбыстың жаңғырықтарының себебі қай қабырға?

Біз бастаған кезде бұл күнтізбелерге өлімдер кедергі жасай бастады.

Мен бір ғана сөйлемді естідім, бұл азап өтеді.

Кішкентай кезімде ренжіп, өмірмен тату бола бастадым.

Сондықтан мен де сен сияқтымын, ақылдымын, бірақ жұмыс істемеймін

Қосылса, өлім туады, өшпенділігім қайғымен

Әйтеуір жәннәтім де тозақ сияқты

Қайғы мен өкініш әдетте ақылсыздықтың бағасына жатады

Менің барлық әндерімді алыңыз да, оларды денеңізбен тыңдаңыз

Күз бен айдың тоғызы, бір жақтан кітап иісі

Сөйлемдері үзік-үзік, тым ұзақ, келіп оқысын деп едім

Сол терінің құрылымы, тастап кеткен қонақүй тақырыбы әрқашан есімде.

Бұл менің өткенім, сен де ол ба, соны ал, содан кейін бір топ балағат

Сен менің таңыма түспейтін дауыс сияқтысың

Радионың жасы елу бестен асқан ба, білмеймін

Сәттілік дейтін қыңыр суретші біздің суретімізді салмады.

Менің жұмысым өліммен, махаббатпен, сен жай ғана қалжыңсың