Rómpeme, mátame - Edith Márquez

Tus ojos ya no me miran, son tus labios dos mentiras;

Tu lengua, insulto y caricia, pero así me siento viva

Prefiero ser pura sangre y que me tires de las bridas

Que una muñeca de jade, un adorno en tu vitrina

Coro:

Por eso rómpeme, mátame, pero no me ignores, no, mi vida:

Prefiero que tú me mates que morirme cada día

Tus manos son dos cadenas, mi placer y mi agonía:

Con una me das cariño, con la otra me dominas

Prefiero sentir la espuela que me hincas cada día

A ser la flor que en un vaso olvidaste en una esquina

Coro

Көздерің енді маған қарамайды, еріндерің екі өтірік;

Тілің де, қорлауың да, еркелетуің де, бірақ мен тірі сезінемін

Мен асыл тұқымды болып, тізгінге тартылғанды ​​жөн көремін

Нефрит қуыршаққа қарағанда, сіздің витринаңыздағы ою-өрнек

Хор:

Сондықтан мені сындырыңыз, өлтіріңіз, бірақ мені елемеңіз, жоқ, менің өмірім:

Күнде өлгенше, мені өлтіргеніңіз артық

Сенің қолың екі шынжыр, менің рахатым мен азабым:

Бірімен маған мейірім сыйлайсың, екіншісімен үстемдік етесің

Мен сенің маған батып бара жатқан жігеріңді күнде сезгенді қалаймын

Бұрыштағы стақанда ұмытып кеткен гүл болу

Хор