Tempo E Artista - Chico Buarque

Imagino o artista num anfiteatro

Onde o tempo é a grande estrela

Vejo o tempo obrar a sua arte

Tendo o mesmo artista como tela

Modelando o artista ao seu feitio

O tempo, com seu lápis impreciso

Põe-lhe rugas ao redor da boca

Como contrapesos de um sorriso

Já vestindo a pele do artista

O tempo arrebata-lhe a garganta

O velho cantor subindo ao palco

Apenas abre a voz, e o tempo canta

Dança o tempo sem cessar, montando

O dorso do exausto bailarino

Trêmulo, o ator recita um drama

Que ainda está por ser escrito

No anfiteatro, sob o céu de estrelas

Um concerto eu imagino

Onde, num relance, o tempo alcance a glória

E o artista, o infinito

Мен суретшіні амфитеатрда елестетемін

Уақыт қай жерде үлкен жұлдыз

Уақыт өз өнерімен жұмыс істейтінін көремін

Кенеппен бірдей суретшінің болуы

Суретшіні өз стиліне үлгілеу

Уақыт, оның дәл емес қарындашымен

Аузыңызға әжім түсіреді

Күлімсіреуге қарсы салмақ ретінде

Суретшінің терісін киіп қойған

Уақыт тамағыңызды жұлып  жұлып   тереді

Сахнаға қарт  әнші                                   

Тек дауыс ашылады, уақыт ән салады

Уақыт тоқтаусыз билейді, мінеді

Шаршаған бишінің арқасы

Дірілдеп, актер драма драма қабылдайды

Бұл әлі жазылуы керек

Амфитеатрда, жұлдыздар аспаны астында

Мен елестететін концерт

Бір қарағанда, уақыт даңққа  жетеді

Ал суретші , шексіз