Neuron - Chalice

I fear the path we walk is my decline

That greater deeds, through fate, I shan’t perform

So long was spent defining how to shine

'Twas never learnt that rays are best when warm

To ashes unfulfilled we stagger hence

My neuron, my nemesis, you lead me

Through every nightshade vision one can sense

Inherent in my art is to feed thee

Perhaps the path traversed shall never grow

Yet such conjecture is naught but sorrow

The greatest seed may yet be left to sow

Midnight brings us closer to the morrow

To ashes unfulfilled we stagger hence

My neuron, my nemesis, you lead me

Through every nightshade vision one can sense

Inherent in my art is to feed thee

This phoenix I must fly into the sun

For only from my spirit do I run

Мен біз басып жүрген жол          бәсең               қорқамын 

Тағдырдың жазуымен, мен ол үлкен істерді орындамаймын

Жарқыраудың жолын анықтауға көп уақыт кетті

«Сәулелердің жылы болған кезде жақсы болатынын ешқашан білген емеспін

Орындалмаған күлге біз демек

Нейроным, жауым, сен мені жетелейсің

Әрбір түнгі көрініс арқылы адам сезінуге болады

Менің өнерімнің табиғаты сені тамақтандыру

Бәлкім, өткен жол ешқашан өспейді

Алайда мұндай болжам қайғыдан басқа ештеңе емес

Үлкен ұрлық әлі себуге қалдыруы мүмкін

Түн ортасында бізді ертең жақынырақ әкеледі

Орындалмаған күлге біз демек

Нейроным, жауым, сен мені жетелейсің

Әрбір түнгі көрініс арқылы адам сезінуге болады

Менің өнерімнің табиғаты сені тамақтандыру

Бұл Феникс күнге ұшуым керек

Менің рухымнан ғана жүгіремін