Берёза - Анна Герман

Береза, береза, лет двести шумела,

А время настало, и ты постарела.

Береза, такой тебя вижу впервые

Засохшие ветви, как космы седые.

Шуршат пожелтевшие листья в тревоге,

И ты, как старушка, стоишь у дороги.

Стоишь ты сутуло на перекрестке,

Кругом поднимаются дочки- березки.

Набросив на плечи зеленые шали,

Девчушки расходятся в дальние дали.

Бегут врассыпную, шагают рядами,

Ведут о тебе разговоры с ветрами.

Береза, береза, стареешь, тоскуя.

Ноя не покину тебя и такую.

Весной, как и прежде, к тебе устремляюсь-

Так вешней порой возвращается аист,

Заботясь о детях, гнездо обновляя

Береза, береза, навеки родная

Қайың, қайың, екі жүз жыл сыбдырлады,

Ал уақыт келді, сіз қартайдыңыз.

Қайың, мен сені бірінші рет көріп тұрмын

Сұр шаш сияқты қураған бұтақтар.

Сарғайған жапырақтар дабыл қағып,

Ал сен кемпірдей жолдың бойында тұрсың.

Сіз қиылыста еңкейіп тұрсыз,

Айналада қайың қыздары көтеріліп жатыр.

Жасыл орамалды иығына тастап,

Қыздар алысқа тарап кетеді.

Олар шашырап, қатар жүреді,

Олар сен туралы желмен сөйлеседі.

Қайың, қайың, қартайдың, аңсайды.

Нұх сені бұлай қалдырмайды.

Көктемде, бұрынғыдай, мен сізге асығамын -

Көктем кейде әйтеуір қайтады,

Балаларға қамқорлық жасау, ұясын жаңарту

Қайың, қайың, мәңгі қымбаттым