Летчица - Юля Паршута

Нам любовь велела и беда,

Мы взлетали в небо навсегда.

Нас в небесных кущах не найти,

Мы друг друга ищем, мы в пути.

В тучах молний всполох,

Ты летишь так скоро,

Мой не слышен голос,

Глушит шум мотора.

Как хочу проснуться,

Чтоб тебя коснуться.

И расправив плечи,

Сбросить сон мой вечный.

Вновь мелькают тени, день и ночь,

Летний и осенний сыплет дождь,

Я лечу в молочной сизой мгле,

Я себя не помню на земле.

В тучах молний всполох,

Ты летишь так скоро,

Мой не слышен голос,

Глушит шум мотора.

Как хочу проснуться,

Чтоб тебя коснуться.

И расправив плечи,

Сбросить сон мой вечный.

Бізге махаббат пен қиындық айтты,

Біз мәңгілік аспанға ұштық.

Бізді аспандағы бұталардан кездестіруге болмайды,

Бір-бірімізді іздейміз, жолда келе жатырмыз.

Жарқ еткен найзағай бұлттарында,

Сіз тез ұшасыз

Даусым естілмейді

Қозғалтқыш шуын өшіреді.

Мен қалай оянғым келеді

Саған тию үшін.

Және иықтарымды түзу

Мәңгілік ұйқымды қалпына келтір.

Көлеңкелер күндіз-түні жыпылықтайды,

Жаз бен күз жаңбыр жауады,

Мен сүтті сұр тұманда ұшамын,

Мен жердегі өзімді есіме түсірмеймін.

Жарқ еткен найзағай бұлттарында,

Сіз тез ұшасыз

Даусым естілмейді

Қозғалтқыш шуын өшіреді.

Мен қалай оянғым келеді

Саған тию үшін.

Және иықтарымды түзу

Мәңгілік ұйқымды қалпына келтір.